رضا ربیعی، مسئول نمایندگی میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی شهرستان کوهسرخ در یادداشتی نوشت: صنایعدستی تنها مجموعهای از کالاهای تزئینی یا سوغات محلی نیست، بلکه جلوهای از هویت فرهنگی، تاریخی و هنری هر سرزمین و یکی از ارکان اقتصاد خلاق به شمار میرود، با وجود این، سالهاست که بخش قابل توجهی از ظرفیت صنایعدستی کشور، بهویژه در مناطق روستایی، در چارچوب بازارهای محدود و شیوههای سنتی فروش باقی مانده و نتوانسته سهم شایستهای از اقتصاد ملی و بازارهای جهانی به دست آورد.
امروز بیش از هر زمان دیگری، تجاریسازی صنایعدستی میتواند مسیر تازهای برای رونق تولید، افزایش درآمد هنرمندان و حفظ میراث ارزشمند فرهنگی فراهم کند. تجاریسازی به معنای فاصله گرفتن از اصالت هنر نیست، بلکه به معنای ایجاد پیوند میان هنر، خلاقیت و نیاز بازار است تا محصولی که ریشه در فرهنگ و سنت دارد، بتواند با حفظ هویت خود در بازارهای داخلی و بینالمللی نیز رقابت کند.
یکی از مهمترین چالشهای این حوزه، فاصله میان تولید و بازار است، بسیاری از هنرمندان آثار ارزشمندی خلق میکنند، اما به دلیل ضعف در بستهبندی، برندسازی، بازاریابی، فروش اینترنتی و محدود بودن شبکههای توزیع، محصولات آنان تنها در بازارهای محلی عرضه میشود. این در حالی است که با بهرهگیری از روشهای نوین بازاریابی، طراحی متناسب با نیاز مشتری، حضور در نمایشگاههای تخصصی و استفاده از ظرفیت فضای مجازی، میتوان بازار صنایعدستی را چندین برابر توسعه داد.
شهرستان کوهسرخ نیز با وجود هنرمندان توانمند، پیشینه غنی فرهنگی و تولیدات ارزشمند صنایعدستی، ظرفیت بالایی برای حضور در بازارهای ملی و حتی بینالمللی دارد. توسعه گردشگری شهرستان، رونق اقامتگاههای بومگردی و معرفی سوغات و صنایعدستی در کنار جاذبههای تاریخی و طبیعی، فرصت مناسبی برای ایجاد بازار پایدار و افزایش درآمد هنرمندان این منطقه فراهم کرده است.
از سوی دیگر، صنایعدستی تنها یک کالای اقتصادی نیست، بلکه سفیر فرهنگ و هویت ایرانی در جهان محسوب میشود. هر اثر دستساز، روایتگر تاریخ، آداب و رسوم، باورها و سبک زندگی مردمان یک سرزمین است. هنگامی که این آثار با کیفیت مناسب، بستهبندی استاندارد و برند مشخص وارد بازارهای جهانی میشوند، در حقیقت فرهنگ ایران نیز به مخاطبان جهانی معرفی میشود.
البته تحقق این هدف نیازمند برنامهریزی دقیق و حمایت همهجانبه است، آموزش هنرمندان در حوزه بازاریابی، توسعه فروشگاههای اینترنتی، تسهیل صادرات، حمایت از حضور تولیدکنندگان در نمایشگاههای تخصصی، ایجاد نشانهای تجاری معتبر و پیوند میان فعالان اقتصادی و هنرمندان، از مهمترین اقداماتی است که میتواند آینده صنایعدستی را متحول کند.
در نهایت، تجاریسازی اصولی صنایعدستی، پلی میان سنت و اقتصاد امروز است، مسیری که ضمن حفظ اصالت هنر ایرانی، زمینه اشتغال، افزایش درآمد، ماندگاری هنرمندان در زادگاه خود و معرفی فرهنگ غنی کشور را فراهم میکند. اگر این مسیر با نگاه کارشناسانه و آیندهنگر دنبال شود، صنایعدستی میتواند از انزوای بازارهای سنتی خارج شده و به جایگاهی شایسته در بازارهای جهانی دست یابد؛ جایگاهی که در آن هنر، فرهنگ و اقتصاد در کنار یکدیگر، توسعهای پایدار را رقم خواهند زد.
انتهای پیام/
نظر شما