از بوم‌گردی تا هویت‌بخشی؛ الگوی طلایی مشارکت محلی

مهدی اسحاقی معاون گردشگری استان مازندران در یادداشتی نوشت: روستاهای جهانی گردشگری امروز صرفاً یک عنوان نمادین و تشریفاتی نیستند، بلکه به یکی از مهم‌ترین ابزارهای توسعه پایدار، حفظ هویت فرهنگی و ایجاد اقتصاد محلی در مقیاس واقعی تبدیل شده‌اند. این روستاها زمانی معنا و اثرگذاری حقیقی پیدا می‌کنند که گردشگری در آن‌ها بر پایه «زیست‌بوم‌محوری» و «تجربه اصیل زندگی روستایی» شکل گیرد، نه صرفاً بازدیدهای کوتاه‌مدت و گذرا.

در این میان، بوم‌گردی و اقامتگاه‌های بوم‌محور نقشی کلیدی و تعیین‌کننده دارند. اقامتگاه‌های بومی تنها محل اقامت گردشگر نیستند، بلکه بخشی از تجربه فرهنگی، اجتماعی و هویتی مقصد به شمار می‌آیند. توسعه اصولی این اقامتگاه‌ها، با حفظ اصالت معماری، فرهنگ بومی و سبک زندگی محلی، می‌تواند به موتور محرک اقتصاد روستا، افزایش ماندگاری گردشگر و جلوگیری از مهاجرت جوانان تبدیل شود.

یکی از رویکردهای مهم و آینده‌ساز در این مسیر، حرکت به سمت «گردشگری اقامتگاه‌محور» است؛ رویکردی که در آن، به جای تمرکز صرف بر جاذبه‌ها، تجربه اقامت، تعامل با جامعه محلی و مشارکت در زندگی روزمره روستا در مرکز توجه قرار می‌گیرد. این نگاه، ضمن افزایش ارزش افزوده گردشگری، منافع مستقیم و پایدارتری را برای جامعه میزبان ایجاد می‌کند.

امروز در روستای شانه‌تراش، این الگو به‌صورت عملی و موفق در حال اجراست. در حال حاضر ۶ اقامتگاه بوم‌گردی فعال با محوریت شرکت تعاونی روستا شکل گرفته است؛ مدلی که فراتر از یک فعالیت گردشگری، به یک الگوی موفق اقتصادی ـ اجتماعی و مشارکت‌محور تبدیل شده است. در این ساختار، بخشی از درآمد اقامتگاه‌ها به‌صورت مستقیم صرف هویت‌بخشی روستا، بهسازی زیرساخت‌ها، ارتقای منظر روستایی و بهبود کیفیت زندگی ساکنان می‌شود.

نکته حائز اهمیت آن است که حدود ۹۰ درصد مردم روستا در این چرخه اقتصادی سهیم هستند. این یعنی گردشگری در شانه‌تراش نه یک فعالیت فردی و محدود، بلکه یک «سرمایه جمعی» و بستری واقعی برای تولید ثروت، تقویت تعاونی روستا و توانمندسازی جامعه محلی است؛ مدلی که قابلیت معرفی به‌عنوان نمونه‌ای موفق در سطح ملی و حتی بین‌المللی را دارد.

در سطح کلان نیز حمایت نهادهای بین‌المللی مانند UN Tourism و تقویت همکاری‌های ملی می‌تواند مسیر توسعه روستاهای جهانی گردشگری را هموارتر سازد.

در همین راستا، نام‌گذاری «روز ملی بوم‌گردی» می‌تواند نقطه عطفی در سیاست‌گذاری گردشگری کشور باشد؛ روزی برای یادآوری این حقیقت که توسعه واقعی از دل روستاها و با مشارکت مردم محلی شکل می‌گیرد؛ جایی که فرهنگ، اقتصاد، محیط‌زیست و هویت در یک چرخه پایدار و هماهنگ به هم پیوند می‌خورند.

در این روز می‌توان:

* اهمیت گردشگری روستایی و پایدار را برجسته کرد؛
نقش اقامتگاه‌های بوم‌گردی در اقتصاد محلی را تبیین نمود؛
 از مدل‌های موفق روستاهای کشور به‌عنوان الگوهای ملی رونمایی کرد؛
 صنایع‌دستی محلی و مشاغل روستایی را مورد حمایت قرار داد؛
 و تجربه زندگی روستایی را به‌عنوان یک ارزش فرهنگی و سرمایه ملی بازنمایی کرد

بوم‌گردی تا هویت‌بخشی؛ الگوی طلایی مشارکت محلی

انتهای پیام/

کد خبر 1405023102385
دبیر محمد آوخ

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha