سارا تابع که دارای ۲۱ سال سابقه فعالیت در حوزه سفال و سرامیک، مدرک کارشناسی گرافیک و درجه دو هنری است، در گفتوگو با خبرنگار ما اظهار کرد: علاقه به تصویرسازی و جستوجوی بستری متفاوت برای اجرای ایدههای هنری، زمینه ورود من به عرصه سفال و سرامیک را فراهم کرد. پس از آشنایی با کارگاه سفال و گذراندن دورههای آموزشی به شیوه استاد و شاگردی، به تدریج مسیر شخصی خود را در طراحی آثار دنبال کردم.
او افزود: عمده فعالیتهای من بر پایه بازخوانی و بازآفرینی نقوش گیاهی دورههای سلجوقی و ساسانی است. تلاش میکنم با حفظ ریشههای تاریخی این نقوش، آنها را در قالب ترکیببندیها و ساختارهای جدید ارائه کنم تا ضمن حفظ هویت فرهنگی، پاسخگوی سلیقه و نیاز مخاطب امروز نیز باشند.
این پژوهشگر حوزه هنرهای ملی و سنتی مهمترین چالش موجود در طراحی روی سفال و سرامیک را کمرنگ شدن خلاقیت دانست و گفت: بسیاری از طرحهایی که امروز در بازار دیده میشود برگرفته از نمونههای موجود در فضای مجازی، سایتهای خارجی یا آثار تولیدشده در کارگاههای دیگر است. همین مسئله باعث شده است فضای طراحی در این حوزه تا حد زیادی به سمت تکرار حرکت کند و آثار نوآورانه کمتر مجال ظهور پیدا کنند.
او ادامه داد: در حالی که بخش مهمی از هنر معاصر جهان بر خلق آثار تکنسخه و دارای هویت مستقل استوار است، هنوز در کشور ما نگاه غالب به سفال و سرامیک، نگاه تولیدی و تزئینی است و کمتر به آن بهعنوان یک اثر هنری مستقل توجه میشود.
این هنرمند با اشاره به ظرفیتهای موجود برای پیوند میان گرافیک و سفال تصریح کرد: هنرمندان بسیاری از رشتههای گرافیک، نقاشی و خوشنویسی وارد عرصه سفال شدهاند و آثار ارزشمندی خلق میکنند، اما هنوز ارزش و جایگاه آثار سفالی تکنسخه بهدرستی برای عموم جامعه تبیین نشده است.
او نقش پژوهش را در توسعه هنر سفالگری بسیار مهم ارزیابی کرد و گفت: گنجینههای موزهای و آثار تاریخی ایران سرشار از ایدههایی هستند که میتوانند مبنای خلق آثار جدید قرار گیرند. هدف نباید بازتولید عین به عین آثار تاریخی باشد، بلکه باید از این میراث ارزشمند برای خلق آثار نو و متناسب با نیازهای امروز الهام گرفت.
این پژوهشگر افزود: بازخوانی، ترکیب و بازآفرینی نقوش تاریخی خود نوعی پژوهش هنری محسوب میشود و میتواند به شکلگیری آثاری منجر شود که ضمن برخورداری از ریشههای فرهنگی، از جذابیت و نوآوری لازم برای مخاطب معاصر نیز برخوردار باشند.
وی درباره حضور هنر سفال ایران در بازارهای بینالمللی نیز اظهار کرد: اگرچه در حوزه بازسازی و نمونهسازی آثار تاریخی اقدامات موفقی انجام شده است، اما در معرفی هنر معاصر مبتنی بر میراث فرهنگی ایران در سطح جهانی هنوز ظرفیتهای فراوانی وجود دارد که کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
این هنرمند در پایان تأکید کرد: حمایت از هنرمندان خلاق، سرمایهگذاری در تولید آثار نوآورانه و تقویت فرآیندهای پژوهشی میتواند ضمن حفظ و احیای میراث فرهنگی، به توسعه اقتصاد هنر و معرفی هرچه بهتر هویت فرهنگی ایران در عرصه بینالمللی کمک کند.
انتهای پیام/
نظر شما