به گزارش میراث آریا، شب دوم ماه محرم در صحن دو تکیه بزرگ شهر مجن با عنوان تکیه بالا و پایین مقارن با غروب آفتاب، مراسم چلچلا (چلچراغ) برگزار شده و تا شب دهم محرم ادامه دارد. برای این منظور خادمان تکیه پس از آب و جارو کردن صحن با چند تخته گلیم و جاجیم محوطه را فرش کرده و چهل‌پایه چراغ لاله که هر کدام شمعی در میان آن روشن است را برای برگزاری مراسم به صحن آورده و در یک ردیف قرار می‌دهند.

در دل شب‌های سوگوار محرم، آیین‌ها و مراسم سنتی مردمان ایران‌زمین، چهره‌ای از اخلاص، ارادت و پیوند عمیق با فرهنگ عاشورایی به نمایش می‌گذارند. یکی از این آیین‌های روح‌نواز، مراسم «چلچلا» است که با شور و شعور حسینی و با ترکیبی از دعا، نذر، زیارت و ذکر صلوات برگزار می‌شود. در این آیین، ارکان ایمان و عشق به اهل بیت(ع) در دل و زبان اهالی، خدام و عزاداران تجلی می‌یابد؛ گویی هر جمله‌ای، هر صلواتی، پلی است میان زمین و آسمان، میان دل‌های شکسته و دریای بی‌کران رحمت الهی. آنچه در ادامه می‌آید، وصفی از این آیین پراحساس و غم‌بار است که در دل تکیه‌ای کهن، زیر نور چراغ‌های نذری و اشک‌های دلسوختگان برپا می‌شود.

برای شروع مراسم، خدام تکیه مقابل چراغ‌ها و رو به جمعیت ایستاده و فردی از ریش‌سفیدان تکیه(بابای تکیه) خواندن دعا را با صوتی دلنشین و حزن‌انگیز آغاز می‌کند.زنان و دختران نیز از بام‌های پلکانی شکل اطراف تکیه این مراسم را به نظاره می‌نشینند. اهالی بر این باورند که دعا به‌هنگام غروب آفتاب، آن هم در طول دهه محرم اجابت می‌شود.

خدام تکیه با توزیع تبرکی ساده اما ارزشمند، برکت و یادگار این شب روحانی را میان اهالی پخش می‌کنند. این مراسم، فراتر از یک آیین مذهبی، تجلی همبستگی، اخلاص، و استمرار سنت‌هایی است که قرن‌هاست چراغ عشق به اهل‌بیت(ع) را در دل مردم روشن نگه داشته است.

انتهای پیام/