داوود آبیان معاون گردشگری ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان اصفهان در یادداشتی نوشت: استان اصفهان بهعنوان یکی از مهمترین قطبهای تاریخی، فرهنگی، هنری و گردشگری ایران، از ظرفیتهایی کمنظیر در سطح ملی و بینالمللی برخوردار است. وجود آثار ثبت جهانی، تنوع اقلیمی، زیرساختهای نسبی اقامتی، قابلیتهای برجسته در حوزه گردشگری فرهنگی، مذهبی، سلامت، طبیعتگردی، صنایعدستی و همچنین جایگاه ممتاز این استان در هویت تمدنی ایران، اصفهان را به یکی از اصلیترین پیشرانهای توسعه گردشگری کشور تبدیل کرده است.
با این حال، واقعیت آن است که میان ظرفیتهای گسترده گردشگری اصفهان و میزان بهرهبرداری اقتصادی از این ظرفیتها، فاصلهای معنادار وجود دارد. یکی از مهمترین دلایل این شکاف، ضعف در زنجیره دسترسی و جابهجایی هدفمند گردشگران است. در این میان، نبود یک ایرلاین اختصاصی برای اصفهان را باید بهعنوان یکی از حلقههای مفقوده زنجیره ارزش گردشگری این استان مورد توجه جدی قرار داد.
اهمیت دسترسی در توسعه گردشگری
در ادبیات توسعه گردشگری، «دسترسی» یکی از ارکان اصلی شکلگیری تقاضای سفر است. هر اندازه یک مقصد از منظر حملونقل هوایی، ریلی و زمینی در دسترستر، منظمتر و قابل اتکاتر باشد، امکان جذب گردشگر، افزایش ماندگاری، توسعه بازارهای هدف و ارتقای درآمدهای وابسته به گردشگری در آن مقصد بیشتر خواهد بود. در دنیای رقابتی امروز، صرف برخورداری از جاذبههای ممتاز، برای موفقیت یک مقصد گردشگری کافی نیست؛ بلکه توانایی اتصال مؤثر به بازارهای ملی و بینالمللی، شرط لازم برای حضور پایدار در چرخه رقابت است.
اصفهان با وجود برخورداری از جایگاه ممتاز گردشگری، در حوزه حملونقل هوایی با محدودیتهایی مواجه است؛ محدودیت در تعداد و تنوع پروازها، نبود برنامهریزی اختصاصی متناسب با تقویم گردشگری استان، وابستگی به سیاستها و اولویتهای سایر شرکتهای هواپیمایی، و ناتوانی در طراحی بستههای سفر منسجم از جمله این چالشهاست. نتیجه این وضعیت، از دست رفتن بخشی از فرصتهای اقتصادی، کاهش انعطافپذیری در جذب گردشگر و تضعیف مزیت رقابتی اصفهان در مقایسه با سایر مقاصد است.
ایرلاین اختصاصی؛ فراتر از یک شرکت حملونقل
ایرلاین اختصاصی برای اصفهان صرفاً یک شرکت هواپیمایی نخواهد بود، بلکه میتواند بهعنوان یک ابزار راهبردی توسعه منطقهای عمل کند. چنین ایرلاینی این امکان را فراهم میسازد که پروازها متناسب با نیازهای واقعی استان، فصلهای اوج سفر، رویدادهای فرهنگی، نمایشگاهی و اقتصادی، و همچنین بازارهای اولویتدار داخلی و خارجی برنامهریزی شوند.
ایجاد ایرلاین اختصاصی به اصفهان کمک میکند تا:
- مسیرهای پروازی هدفمند برای بازارهای مهم گردشگری تعریف شود؛
- پروازهای مستقیم داخلی و خارجی متناسب با مزیتهای استان توسعه یابد؛
- بستههای ترکیبی گردشگری با محوریت اصفهان طراحی و عرضه شود؛
- زمان و هزینه دسترسی گردشگران کاهش یابد؛
- سهم استان از بازار گردشگری داخلی، ورودی و حتی تجاری افزایش پیدا کند.
از سوی دیگر، این اقدام میتواند به توزیع متوازنتر سفر در سطح استان نیز کمک کند. اصفهان تنها شهر اصفهان نیست؛ ظرفیتهای ارزشمند شهرستانهای مختلف استان در حوزه گردشگری تاریخی، طبیعی، روستایی، مذهبی و سلامت، نیازمند شبکهای کارآمد برای اتصال به بازار تقاضاست. ایرلاین اختصاصی میتواند در قالب یک نگاه شبکهای، اصفهان را به هاب سفر در مرکز ایران تبدیل کند.
پیوند ایرلاین با اقتصاد گردشگری
گردشگری زمانی به یک صنعت واقعی تبدیل میشود که همه اجزای زنجیره ارزش آن در کنار یکدیگر فعال باشند؛ از تبلیغات و بازاریابی گرفته تا حملونقل، اقامت، خدمات، تجربه مقصد و بازگشت سرمایه. در این چارچوب، حملونقل هوایی نه یک بخش حاشیهای، بلکه یکی از ارکان خلق ارزش است.
نبود ایرلاین اختصاصی باعث میشود اصفهان در تصمیمگیریهای مرتبط با توسعه بازار، زمانبندی پروازها و حتی سیاستگذاریهای جذب گردشگر، نقشی محدود و غیرمستقیم داشته باشد. این در حالی است که با راهاندازی یک ایرلاین وابسته به راهبرد توسعه استان، میتوان همافزایی قابل توجهی میان بخش گردشگری، اتاق بازرگانی، سرمایهگذاران، فعالان هتلداری، دفاتر خدمات مسافرتی و مدیریت شهری ایجاد کرد.
ایرلاین اختصاصی همچنین میتواند در توسعه گردشگری رویدادمحور نقش مهمی ایفا کند. اصفهان با قابلیت میزبانی نمایشگاهها، جشنوارهها، رویدادهای فرهنگی، نشستهای علمی و برنامههای بینالمللی، نیازمند مدلی از حملونقل هوایی است که بتواند پاسخگوی نوسانات تقاضا و الزامات برنامهریزیشده این رویدادها باشد.
ضرورت نگاه فرابخشی
بدیهی است راهاندازی ایرلاین اختصاصی، پروژهای صرفاً گردشگری نیست، بلکه نیازمند نگاهی فرابخشی و مشارکت همهجانبه دستگاههای اجرایی، نهادهای اقتصادی و سرمایهگذاران بخش خصوصی است. تحقق این هدف مستلزم بررسی دقیق مدل اقتصادی، ظرفیتهای حقوقی و فنی، نوع مالکیت، الگوی سرمایهگذاری، امکانسنجی بازار، ناوگان مورد نیاز و همچنین نحوه اتصال آن به سیاستهای کلان حملونقل و توسعه منطقهای است.
با این وجود، اصل موضوع روشن است: اگر اصفهان میخواهد متناسب با شأن و ظرفیت واقعی خود در نقشه گردشگری ایران و منطقه ایفای نقش کند، باید ابزارهای راهبردی این توسعه را نیز در اختیار داشته باشد. یکی از مهمترین این ابزارها، ایرلاین اختصاصی است.
امروز بیش از هر زمان دیگری لازم است به توسعه گردشگری اصفهان نه با نگاه بخشی، بلکه با رویکرد زنجیره ارزش نگریسته شود. در این چارچوب، نبود ایرلاین اختصاصی را باید یکی از موانع ساختاری و یکی از حلقههای مفقوده توسعه پایدار گردشگری استان دانست. راهاندازی چنین ظرفیتی، میتواند به تقویت دسترسی، افزایش رقابتپذیری، توسعه بازارهای هدف، ارتقای ماندگاری گردشگران و در نهایت افزایش سهم گردشگری در اقتصاد استان منجر شود.
اصفهان از ظرفیت تبدیلشدن به یکی از هابهای مهم گردشگری کشور برخوردار است. برای رسیدن به این جایگاه، لازم است زیرساختهای کلیدی متناسب با این ظرفیتها تعریف و تقویت شود. ایرلاین اختصاصی، دیگر یک انتخاب صرف نیست؛ بلکه ضرورتی راهبردی برای تکمیل زنجیره ارزش گردشگری اصفهان است.
انتهای پیام/
نظر شما