به گزارش خبرنگار مبراث‌آریا، سید جواد موسوی امروز یکشنبه ۱۱ مرداد ماه ۱۴۰۵ اظهار کرد: گویشِ سبزواری از گویش‌های قدیمی و اصیل منشعب از زبان فارسی است که در خراسان رضوی و در شهرستان‌های سبزوار، جوین، جغتای، خوشاب، داورزن و ششتمد به عنوان گویش ارتباطی مردم این مناطق رواج دارد.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خراسان رضوی ادامه داد: این گویش با گونۀ زبانی فارسی رسمی تفاوت‌های آوایی، واژگانی، صرفی و نحوی دارد به شکلی که فهم برخی واژگان آن برای سخنورانِ زبان رسمی کمی دشوار است.

موسوی گفت: گویش سبزواری هم‌چون بیشتر گویش‌های متنوع دیگر، تحت تاثیر زبان فارسی معیار به عنوان زبان ملی، در معرض خطر فراموشی و یا فرسایش قرار گرفته است.

او افزود: از این رو، برنامه مستندسازی و ثبت ملی آن، تلاشی است که با هدف استمرار رواج آن به عنوان ارزش‌های هویتی و فرهنگی موثر خواهد بود.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی خراسان رضوی تصریح کرد: زبان‌ها، گویش‌ها و لهجه‌ها، از مهم‌ترین عناصر میراث فرهنگی ناملموس هر ملت و قومی است که ارزش‌های هویتی فرهنگی بی‌شماری را در درون خود حفظ و آنها را به نسل‌های آینده منتقل می‌کند.

هم‌چنین مجتبی کاویان سرپرست اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی سبزوار گفت: یکی از معیارهای ثبت ناملموس این بوده که آن سنت فرهنگی (آیین یا لهجه) یا مهارت تکنولوژیک (مانند خوردنی یا ساختنی) توسط مردم شهر به عنوان یک میراث تلقی شود.

او افزود: در سبزوار با وجود این‌که یک شهر میانی و با جمعیتی متوسط ۲۵۰ هزار نفر محسوب می شود، مردم همواره به لهجه و گویش محلی خودشان بالیده و آن را جزو مزیت‌های فرهنگی خود شمرده‌اند.

انتهای پیام/