بهگزارش خبرنگار میراثآریا، آیین فرهنگی-هنری «زندگیهای ناتمام» به مناسبت روز جهانی صلح، با حمایت وزارت امور خارجه و با همکاری و میزبانی گروه هتلهای هما، شرکت رفاه و گردشگری تأمین اجتماعی (هگتا) و گروه «سفیران صلح و دوستی» برگزار شد.
این مراسم با محوریت یاد ۱۶۸ کودک مدرسه شجره طیبه میناب و با هدف زنده نگه داشتن یاد کودکان قربانی جنگ، تروریسم، افراطگرایی و خشونت برگزار شد و در آن، ادبیات، هنر، تصویر و دیپلماسی فرهنگی در کنار یکدیگر قرار گرفتند.
قصه کودکان میناب را یک نفر نمینویسد
علیرضا تابش، مدیرعامل هگتا، در این مراسم با اشاره به همزمانی این برنامه با آغاز سال تحصیلی گفت: در آستانه مهر هستیم؛ فصل باز شدن مدرسهها و شوق کودکانی که باید دوباره در کلاسهایشان مینشستند، اما در مدرسه شجره طیبه میناب، جای ۱۶۸ کودک خالی است؛ کودکانی که صبح نهم اسفند سال گذشته، در جریان دو حمله موشکی آمریکا و اسرائیل، جان خود را از دست دادند.
تابش افزود: امروز در هتل هما گرد هم آمدهایم تا درباره قصهای سخن بگوییم که پایان ندارد؛ قصه ۱۶۸ کودک میناب.
مدیرعامل هگتا با اشاره به حضور هوشنگ مرادی کرمانی در این مراسم اظهار کرد: برای من، حضور ایشان یادآور سالهایی است که در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و پس از آن در بنیاد سینمایی فارابی، با ایشان درباره قصه، سینما، کودکان و فرهنگ گفتوگو و همکاری داشتیم. امروز، پس از سالها، دوباره در کنار یک قصه گرد هم آمدهایم؛ قصهای درباره کودکان، با پایانی که هنوز نوشته نشده است.
وی ادامه داد: قصه کودکان میناب را یک نفر نمینویسد. خانوادهها مینویسند، مردم میناب مینویسند، مردم ایران مینویسند و امروز، نویسندگان و مهمانانی از دیگر کشورها نیز میتوانند سطری از آن را بنویسند.
تابش با اشاره به نقش هگتا در حوزه سفر، گردشگری و میزبانی گفت: هگتا توریسم امروز میخواهد سهم کوچکی در ادامه این قصه داشته باشد؛ نه با نوشتن آن، بلکه با فراهم کردن امکان سفر، میزبانی و ایجاد زیرساختی برای ماندگار شدن این یاد.
وی همچنین با اشاره به «پویش ملی خلیجفارس» و «قطار میناب» افزود: این برنامهها برای ما فقط یک سفر و رویداد نیست؛ میتواند فصلی از کتابی باشد که نویسندگانش مردم ایران و جهاناند.
مدیرعامل هگتا درباره نقش اجتماعی گروه هتلهای هما در شرایط دشوار کشور و میزبانی از خانوادههای آسیب دیده از جنگ تحمیلی سخن گفت و بر ظرفیت گردشگری برای میزبانی، همدلی و برگزاری رویدادهای فرهنگی و اجتماعی تأکید کرد.
تابش در ادامه از سفرا و نمایندگان کشورهای حاضر در مراسم دعوت کرد در صورت تمایل، هر یک جملهای برای یکی از ۱۶۸ کودک میناب بنویسند؛ جملهای برای کودکی که قصه زندگیاش در یک تراژدی هولناک ناتمام ماند.
وی گفت: شاید این جملهها روزی در کتابی کنار هم قرار بگیرند؛ کتابی که پایانش هنوز نوشته نشده است. امروز نیامدهایم قصه را تمام کنیم؛ آمدهایم نگذاریم این قصه فراموش شود.
۱۶۸ کودک، ۱۶۸ سطر
یکی از بخشهای ویژه آیین «زندگیهای ناتمام»، دعوت از سفرا، دیپلماتها، نویسندگان، هنرمندان و دیگر مهمانان برای نوشتن یک جمله یا سطر برای یکی از ۱۶۸ کودک میناب بود.
در این بخش، مهمانان مراسم با ثبت یادداشتهای خود در دفتر یادبود، در روایت زندگیهای ناتمام این کودکان مشارکت کردند؛ روایتی که قرار است فراتر از یک مراسم و یک روز، به عنوان بخشی از حافظه فرهنگی و انسانی این واقعه باقی بماند.
همه ما مدیون اعتماد کودکان میناب هستیم
طیبه محمد، دبیرکل گروه «سفیران صلح و دوستی» و از برگزارکنندگان اصلی این رویداد، در سخنان خود درباره ضرورت ثبت و ماندگار کردن یاد کودکان قربانی خشونت و نقش فرهنگ، هنر و گفتوگوی میان ملتها در ترویج صلح سخن گفت و افزود: «از من سؤال میشود که چرا اینقدر در پی ثبت جنایت جنگی در مدرسه میناب هستم؟ اکنون پاسخ میدهم؛ ما با جمعنشینی در جغرافیای سرزمینی به نام ایران، دلیل دعوت از روحهای جدید در قالب فرزندان این کشور، به عنوان هموطن هستیم. پس تکتک ما مسئول کودکانیم.
وی ادامه داد: اکنون که آنها با اعتماد به هموطنان خود، دعوت زندگی در این کشور را پذیرفتند و با جنگ زندگیشان ناتمام ماند، همه ما مدیون اعتماد آنها هستیم. پدرها و مادرهای این کودکان نیز شادی از خانههایشان رفت و زندگی آنها نیز ناتمام ماند.
محمد با اشاره به همکاری با استاد هوشنگ مرادی کرمانی افزود: با استاد مرادی کرمانی صحبت کردیم و ایشان داستان «پروانه» را برای ثبت در گنجینه ادبی سازمان ملل اهدا کردند و در ادامه با طرح کاروان قصههای تمدنی همراه شدیم و از هفت قصهگوی بینالمللی، قصههایی را دریافت کردیم تا یاد کودکان میناب تا همیشه تاریخ ثبت شود.
دبیرکل سفیران صلح و دوستی در پایان از همه افرادی که در مسیر ترویج صلح و برگزاری این رویداد مشارکت کردند، قدردانی کرد.
داستان «پروانه» به یاد کودکان میناب
هوشنگ مرادی کرمانی، نویسنده نامآشنای ادبیات کودک و نوجوان، نیز در این مراسم با یاد کودکان میناب سخن گفت.
او ضمن ابراز خرسندی از حضور در این مراسم و رونمایی از کتاب «کاروان قصههای تمدنی» که با همت ملیکا تبریزی و مشارکت نویسندگانی از هفت کشور جهان تهیه شده بود، اظهار کرد: امروز خیلی خوشحالم که در این همایش حضور دارم و داستان «پروانه» انتخاب شد تا در این کتاب به عنوان یاد کودکان میناب ثبت گردد.
مرادی کرمانی با اشاره به تجربه خود از زلزله بم گفت: من اهل کرمان هستم و در زلزله بم شاهد بودم که پدری شبانهروز در کوچههای خراب بم و خرابههای خانهها، فرزندانش را صدا میزد و دیوانه شده بود. این غم برای خانوادههای بازمانده بسیار بیشتر است.
این نویسنده همچنین از حضور دوستان و همکاران فرهنگی خود در این مراسم قدردانی کرد و گفت: از همه دستاندرکاران برگزاری تشکر میکنم. این کتاب تمام حرفهای من است. من عادت به حرف زدن ندارم و در این مراسم واقعاً شگفتزده شدم از این همه مهری که جاری است.
رونمایی از «کاروان قصههای تمدنی» با مشارکت هشت کشور
در ادامه این مراسم، کتاب «کاروان قصههای تمدنی» که با مشارکت نویسندگانی از هشت کشور تهیه شده است، رونمایی شد.
در این کتاب، داستان «پروانه» از هوشنگ مرادی کرمانی در یادبود کودکان میناب گنجانده شده است. این اثر در چارچوب طرح «کاروان قصههای تمدنی» و با مشارکت هفت قصهگوی بینالمللی شکل گرفته و میان ادبیات، میراث فرهنگی، سفر، گفتوگوی میان ملتها و صلح پیوند برقرار میکند.
این کتاب با حضور هوشنگ مرادی کرمانی، مدیران هگتا و گروه هتلهای هما، سفرا و دیپلماتهای مقیم تهران، نماینده هماهنگکننده سازمان ملل متحد در ایران و جمعی از چهرههای فرهنگی و هنری رونمایی شد و پس از امضای حاضران، به گنجینه ادبی سازمان ملل متحد اهدا شد.
نام کودکان میناب باید در حافظهها بماند
جواد خیابانی، مجری، گزارشگر، مفسر فوتبال و برنامههای ورزشی، از دیگر سخنرانان این مراسم بود که سخنان خود را با مرور الفبای فارسی و ذکر نام کودکان جانباخته مدرسه شجره طیبه آغاز کرد و گفت: این یعنی ایران؛ یعنی میناب.
وی با اشاره به حمله به مدرسه شجره طیبه گفت: این مدرسه دو بار هدف حمله موشکی قرار گرفت و در آن، نه پایگاه نظامی وجود داشت، نه موشک و نه تجهیزات جنگی؛ بلکه مدرسهای بود با تمام پاکیهای کودکانهاش.
خیابانی خطاب به نمایندگان کشورهای حاضر در مراسم اظهار کرد: اگر باور ندارید، دعوت میکنم از همه شما که بیایید و با حقیقت مواجه و آگاه شوید.
وی همچنین با اشاره به وضعیت برخی از کودکان و دشواری شناسایی پیکرها، بر ضرورت ثبت و روایت این واقعه تأکید کرد و گفت که نام و یاد کودکان میناب نباید فراموش شود.
صلح، مجال جاری شدن خوبیهاست
علی درستکار، یکی دیگر از مهمانان این برنامه و مجری مراسم، در آغاز سخنان خود با خیرمقدم به حاضران و نمایندگان کشورهای مختلف، با قرائت آیهای از قرآن کریم درباره صلح به زبان عربی، گفت: در صلح، خوبیها جاری است.
وی با اشاره به هدف برگزاری این آیین اظهار کرد: امروز این همایش را برگزار کردیم تا نام تکتک کودکان قربانی جنگ را ببریم. کودکان مدرسه به کدامین گناه در کلاس درس کشته شدند؟ این سؤال، تمام تاریخ بیپاسخ خواهد ماند.
درستکار سپس با خوشآمدگویی به مهمانان خارجی حاضر از سفارتخانهها و نمایندگی سازمان ملل متحد در ایران، به نقش ادبیات و فرهنگ در ثبت این واقعه اشاره کرد و گفت: این همایش با نام «زندگیهای ناتمام» برای کودکان میناب و با اهدای داستان «پروانه» نوشته استاد هوشنگ مرادی کرمانی و آثار هفت نویسنده از هفت کشور جهان، به همه کسانی تقدیم شده است که قدمی برای صلح در جهان برداشتهاند.
وی افزود: کودکان میناب حقیقتی هستند که باید در تاریخ ثبت شود» و از حضور و همراهی استاد هوشنگ مرادی کرمانی قدردانی کرد.
درستکار با اشاره به داستان «پروانه» گفت: به یقین، این داستان میتواند نام کودکان میناب را در حافظه جهانی ثبت کند؛ تا همانطور که در کلیپ مراسم دیدیم، هر پروانهای که در جهان به پرواز درآمد، یاد کودکان مدرسه شجره طیبه را نیز زنده کند.
نمایشگاه آثار کودکان و روایت تصویری مرتضی آخوندی
همزمان با برگزاری این مراسم، نمایشگاهی از نقاشیهای کودکان ایران، هند و ایتالیا برپا شد.
همچنین مجموعهای از عکسهای مرتضی آخوندی، عکاس و مستندساز هرمزگانی، که بلافاصله پس از حادثه مدرسه شجرهطیبه میناب ثبت شده بود، به نمایش درآمد.
این تصاویر بخشی از حافظه تصویری این واقعه را شکل دادهاند و در جریان مراسم از مرتضی آخوندی به پاس ثبت و حفظ این روایت تصویری تقدیر شد.
آیین «زندگیهای ناتمام» با حضور جمعی از سفرا و دیپلماتهای مقیم تهران، نماینده هماهنگکننده سازمان ملل متحد در ایران، نویسندگان، هرمندان و فعالان فرهنگی، اجتماعی و گردشگری برگزار شد.
انتهای پیام/
نظر شما