محمدرضا کائینی، پژوهشگر تاریخ معاصر، در گفتوگو با خبرنگار میراثآریا درباره نقش بناهای تاریخی در وقایع انقلاب اسلامی ایران گفت: شاید در نگاه اول نتوان ارتباطی میان این دو برقرار کرد، اما واقعیت این است که مساجد، حوزههای علمیه و حتی برخی بناهای تاریخی در شهرها، از خاستگاههای اصلی انقلاب اسلامی بودند.
او با اشاره به اسناد و تصاویر موجود ادامه داد: مساجد قدیمی و کهن در شهرهایی مانند مشهد، قم، شیراز و اصفهان، مرکز تجمعهای بزرگ انقلابی بودند. حسینیهها و بناهای تاریخی بزرگی همچون میدان امام(ره) در اصفهان نیز همین نقش را ایفا میکردند.
کائینی یادآور شد: ابنیه تاریخی همیشه محملی برای ابراز نظرات مردم بوده و محدود به انقلاب اسلامی نیست؛ حتی در دوران نهضت ملی و مشروطه نیز اجتماعات مردمی در اطراف این بناها برگزار میشد.
وی درباره دوران پهلوی اول افزود: وقتی مردم به جریان تغییر لباس اعتراض داشتند، همه در مسجد گوهرشاد در آستان قدس رضوی گرد میآمدند؛ مسجد فیضیه قم نیز نقشی مشابه داشت. این مکانها تاریخی قابل توجه دارند؛ مدرسه فیضیه قم محل تحصیل ملا محسن فیض کاشانی بوده و از مراکز اصلی انقلاب بود، جایی که سخنرانیهای مهم روز عاشورا توسط امام خمینی (ره) انجام میشد. مسجد حاج ابوالفضل تهران نیز جایگاه مهمی در قیام ۱۵ خرداد داشت.
کائینی به دیگر نقاط کشور اشاره کرد و گفت: مسجد هدایت و مدرسه طالبیه تبریز نیز درگیریهای مهم با مأموران رژیم طاغوت را تجربه کردند. جمعیت انبوه مردم تا هفت ساعت در میدان امام اصفهان حضور داشتند که تصاویر این تجمعات موجود است.
او درباره اهمیت بازخوانی نقش تاریخی بناها برای نسل جدید گفت: نسل جدید از این فضاها دور است و درکی از تاریخ آنها ندارد مگر آنکه اطلاعات کافی در اختیارشان قرار گیرد. توجه به ارزش تاریخی این بناها نیازمند برنامهریزی دقیق با در نظر گرفتن شرایط اجتماعی، فرهنگی و روانشناختی است.
کائینی افزود: باید با بهرهگیری از نظر روانشناسان و جامعهشناسان، نسل جدید را با این فضاها آشنا کنیم و نشان دهیم که بناها دارای ارزش تاریخی و فرهنگی پایدار نیز هستند.
او در پایان تاکید کرد: شناساندن نقش و کارکرد تاریخی این ابنیه به جوانان، ضرورت استراتژیک و فرهنگی امروز کشور است و میتواند در بازسازی پیوند نسلها با میراثفرهنگی و تاریخ انقلاب اسلامی نقش مؤثری ایفا کند.
انتهای پیام/
نظر شما