زهره سادات ترنجی در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا اظهار کرد: تجربه جنگ و ناامنی می‌تواند طیف گسترده‌ای از پیامدهای روانی را برای افراد به همراه داشته باشد. اضطراب شدید، افسردگی، کابوس‌های شبانه، اختلالات خواب و احساس ناامنی از جمله واکنش‌هایی است که در چنین شرایطی بروز پیدا می‌کند و در برخی موارد ممکن است به صورت مزمن در زندگی افراد باقی بماند.

او افزود: یکی از پیامدهای شناخته‌شده بحران‌های جنگی «اختلال استرس پس از سانحه» است. در بسیاری از موارد ممکن است فرد در لحظه وقوع حادثه واکنش شدیدی نشان ندهد، اما پس از گذشت زمان، علائم روانی و هیجانی بروز پیدا کند و بر زندگی فردی و اجتماعی او تأثیر بگذارد.

این خانواده‌درمانگر و زوج‌درمانگر ادامه داد: پژوهش‌ها نشان می‌دهد در شرایط بحرانی، زنان و کودکان آسیب‌پذیری بیشتری از نظر روانی دارند؛ بنابراین توجه به حمایتگری عاطفی در خانواده و جامعه اهمیت دوچندان پیدا می‌کند. در چنین فضایی لازم است افراد تلاش کنند ارتباط عاطفی خود را با یکدیگر حفظ کنند و با تقویت حس همبستگی اجتماعی، از احساس تنهایی و ناامنی بکاهند.

ترنجی یادآور شد: در بحران‌ها باید تلاش کرد افراد را به «زمان حال» بازگرداند؛ یعنی تمرکز بر زندگی روزمره، حفظ ارتباطات انسانی و تقویت انسجام عاطفی در خانواده‌ها می‌تواند نقش مهمی در کاهش اضطراب جمعی داشته باشد. در کنار این موضوع، آموزش‌های روان‌شناختی، خدمات مشاوره‌ای و در صورت لزوم درمان‌های دارویی نیز باید مورد توجه قرار گیرد.

او همچنین به تأثیر روانی تهدید دارایی‌های فرهنگی و تاریخی اشاره کرد و گفت: میراث‌فرهنگی بخشی از هویت جمعی و حافظه تاریخی یک ملت را تشکیل می‌دهد. هرگونه نگرانی درباره آسیب دیدن این میراث می‌تواند احساس ناامنی فرهنگی و هویتی را در جامعه افزایش دهد و فشار روانی بیشتری بر مردم وارد کند.

این روان‌شناس در پایان تاکید کرد: یکی از راهکارهای موثر برای کاهش فشارهای روحی در چنین شرایطی، مدیریت مصرف اخبار و دوری از منابع خبری منفی و شایعه‌ساز است. همچنین مشارکت در فعالیت‌های جمعی و داوطلبانه، از جمله گروه‌های امدادی، حمایتی و فرهنگی، می‌تواند به افراد کمک کند احساس مفید بودن و کنترل بیشتری بر شرایط داشته باشند و در نتیجه از شدت آسیب‌های روانی ناشی از بحران کاسته شود.

انتهای پیام/