حسن ابومسعودی، مرمتگر آثار تاریخی و متخصص گرهچینی، در گفتوگو با خبرنگار میراثآریا، با تبیین رویکردهای علمی و مرحلهبندیشده در مواجهه با تخریب بناهای تاریخی، اظهار کرد: در گام نخست، باید احتمال تداوم تخریبها را بهعنوان یک متغیر جدی در نظر گرفت؛ از همینرو، تمهیدات پیشگیرانه و حفاظتی از هماکنون طراحی و اجرا شده و فرآیند نجاتبخشی آثار آسیبدیده بهصورت همزمان در حال انجام است.
وی با تاکید بر ضرورت بهرهگیری از دانش تخصصی در مرمت ابنیه تاریخی افزود: هرگونه مداخله غیرتخصصی میتواند به تشدید آسیبها منجر شود؛ از اینرو، استفاده از نیروهای مجرب و آشنا به اصول مرمت علمی، یک الزام انکارناپذیر در این فرآیند است.
این مرمتگر که سابقه مرمت بخشهایی از بناهای شاخصی همچون هشتبهشت، چهلستون، مسجد جامع عتیق، مسجد جامع عباسی، مسجد شیخ لطفالله و تالار تیموری را در کارنامه دارد، در تشریح نحوه مرمت آثار آسیبدیده تصریح کرد: مرمت در این بناها مبتنی بر اصول الحاقی است؛ به این معنا که اجزای مرمتی بهگونهای به سازه افزوده میشوند که ضمن حفظ اصالت اثر، قابلیت بازگشتپذیری و اصلاح در آینده نیز فراهم باشد. این رویکرد، از مبانی پذیرفتهشده در مرمت علمی و بینالمللی بهشمار میرود.
ابومسعودی با اشاره به تقدم نجاتبخشی بر مرمت خاطرنشان کرد: تمامی این اقدامات منوط به تثبیت شرایط و جلوگیری از تکرار تخریبهاست؛ در غیر اینصورت، هرگونه اقدام مرمتی میتواند ناپایدار و بینتیجه باشد.
وی درباره زمانبندی مرمتها نیز گفت: برآورد دقیق زمان، مستلزم ارزیابی میدانی و کارشناسی دقیق هر بناست. با این حال، تجربه مرمت پیشانی ایوان چهلستون که حدود دو سال بهطول انجامید، نشان میدهد که مرمت چنین آثار ارزشمندی فرآیندی زمانبر، دقیق و مبتنی بر صبر و ملاحظات علمی است.
این مرمتگر در پایان با تاکید بر مسئولیت نهادهای بینالمللی در صیانت از میراث بشری تصریح کرد: ضروری است با مداخله و اقدام مؤثر نهادهای ذیربط بینالمللی، از تداوم تخریبها جلوگیری شود تا امکان آغاز و تداوم مرمتهای اصولی و پایدار فراهم آید.
انتهای پیام/
نظر شما