به گزارش خبرنگار میراث‌آریا، مهدی قمری، خیر میراث‌فرهنگی و مسئول موزه پهلوانی امیر عرب بیرجند، در نشست خیرین میراث‌فرهنگی خراسان جنوبی، روز پنج‌شنبه ۳۱ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، با اشاره به تفاوت میان وظیفه اداری و عشق فردی در صیانت از تاریخ اظهار کرد: میراث‌فرهنگی برای ما یک تکلیف اداری نیست، بلکه عشقی توفنده است که ریشه در هویت و اصالت ملی دارد.

مسئول موزه پهلوانی امیر عرب بیرجند با یادآوری خاطره‌ای از دهه ۵۰ شمسی گفت: در سال ۱۳۵۲، پدر بنده با جسارتی ستودنی، اولین قدم‌ها را برای مرمت یک بنای مخروبه که تبدیل به زباله‌دانی شده بود، برداشت. ایشان با هزینه شخصی و حتی فروش اندوخته‌های خانواده، این بنا را مرمت کرده و در آذرماه ۱۳۵۳ زورخانه «امیر عرب» را افتتاح کردند. این اقدام، تلاشی برای حفظ یادگار نیاکان و خاطرات مردان بزرگی بود که در این فضا ورزش می‌کردند.

او با تأکید بر اینکه فرهنگ پهلوانی و جوانمردی کاملاً متعلق به ایران است، تصریح کرد: ما تلاش کردیم بخشی از این فرهنگ را که در دوران دفاع مقدس نیز تجلی یافت، حفظ کنیم. از همین رو، عکس‌ها و اسناد ارزشمندی را از لابلای کتاب‌ها و پستوهای ورزشکاران قدیمی جمع‌آوری کردیم که اگر این اقدام صورت نمی‌گرفت، امروز بخشی از تاریخ مصور پهلوانی ما از بین رفته بود.

قمری با اشاره به ثبت ملی مراسم «گلریزان» بیرجند به عنوان یک میراث ناملموس، این موفقیت را مایه افتخار استان دانست و افزود: میراث‌فرهنگی، چه ملموس و چه غیرملموس، شناسنامه ماست. سیستم اداری و خیرین باید در کنار هم باشند تا این شعله عشق به تاریخ خاموش نشود.

مسئول موزه پهلوانی امیر عرب بیرجند بیان کرد: از تمامی خیرین و کسانی که توانمندی مالی دارند دعوت می‌کنم تا در حوزه میراث‌فرهنگی ورود کنند؛ چرا که این حوزه، میراث مشترک همه ایرانیان است و پاسداری از آن، وظیفه‌ای ملی و همگانی است.

روایت «جهانی» از احیا و وقف آب‌انبار تاریخی سه قلعه؛ تلفیق سنت و نوسازی

جهانی، از خیرین برجسته حوزه میراث فرهنگی خراسان جنوبی، هم در نشست مشترک خیرین با تأکید بر لزوم صیانت از هویت تاریخی اظهار کرد: مشارکت در مرمت آثار باستانی، حفظ شناسنامه و اصالت ماست و این اقدام، مصداق بارز باقیات و صالحات محسوب می‌شود.

این خیر میراث فرهنگی با اشاره به تاریخچه آب‌انبار تاریخی «سه قلعه» گفت: این بنا در سال ۱۳۲۲ هجری شمسی توسط مرحوم پدرم ساخته شد و در سال ۱۳۲۶ به ثبت رسید. بنده با علاقه‌ای که به حفظ این میراث داشتم، در سال ۱۳۷۰ یک بار آن را مرمت کردم و در نهایت با پیگیری‌های صورت گرفته، بنا ثبت ملی و وقف شد تا از گزند تخریب‌های احتمالی در جریان بهسازی‌های روستایی در امان بماند.

او به نوآوری در بهره‌برداری از این بنای تاریخی اشاره کرد و افزود: با توجه به سختی تردد از ۲۲ پله آب‌انبار برای مردم، در سال ۱۴۰۱ پروژه‌ای را برای ساخت یک سقاخانه در مجاورت بنا آغاز کردیم. اکنون آب شیرین با کیفیت بالا، در فصل زمستان با تانکر از فاصله ۲۴ کیلومتری (منطقه سرایان) به مخزن ۲۵۰ هزار لیتری آب‌انبار منتقل شده و به وسیله پمپ به سقاخانه هدایت می‌شود تا در دسترس عموم قرار گیرد.

جهانی همچنین از تعامل مثبت با نهادهای دولتی خبر داد و تصریح کرد: در سال ۱۳۹۵ با مشارکت در هزینه‌های شهرداری، مخروبه‌های اطراف آب‌انبار که موجب نارضایتی اهالی شده بود، پاکسازی و به یک پارک محله‌ای باصفا تبدیل شد. این فضا اکنون علاوه بر اهالی روستا، میزبان گردشگرانی است که برای بازدید از نمکزار «سه قلعه» به این منطقه سفر می‌کنند.

این خیر فرهنگی ضمن تشکر از همکاری‌های اداره میراث‌فرهنگی سرایان خاطرنشان کرد: تمامی مراحل مرمت پله‌های آجری، بدنه و احداث سقاخانه که حدود سه سال به طول انجامید، تحت نظارت دقیق کارشناسان میراث‌فرهنگی انجام شد تا اصالت این بنای ثبت ملی شده کاملاً حفظ شود.

جهانی در پایان با دعوت از علاقه‌مندان برای ورود به حوزه مرمت آثار تاریخی، این کار را گامی ارزشمند در جهت پیوستگی نسلی و حفظ ریشه‌های فرهنگی ایران زمین دانست.

انتهای پیام/