به گزارش خبرنگار میراث آریا، روز گذشته ۹ خردادماه، در نشست میراث در جنگ که توسط پایگاه میراث جهانی شهر تاریخی یزد، شرکت رف و انجمن صنفی حفاظت و مرمت یزد شرکت حیات برگزار شد، چهار نفر از اعضای هیئتعلمی دانشگاههای یزد و اصفهان با رویکردهای متفاوت به موضوع میراث فرهنگی در بستر جنگ پرداختند.
تخریب بناهای تاریخی و میراث فرهنگی در جریان مناقشات مسلحانه، زخمی عمیق بر پیکره حافظه بشری است. این گردهمایی، فرصتی است مغتنم تا با نگاهی تخصصیتر به مسائل پیرامون میراث و جنگ پرداخت.
در بخش نخست این نشست، رضا ابوئی عضو هیئتعلمی دانشکده هنر و معماری دانشگاه یزد با مرور تجربه بازسازی شهر ورشو پس از جنگ جهانی دوم، بر نقش مشارکت مردمی، برنامهریزی و احیای هویت تاریخی در فرآیند بازسازی شهرهای آسیبدیده تأکید کرد و این تجربه را نمونهای موفق از پیوند میان بازسازی کالبدی و احیای حافظه جمعی دانست.
در ادامه محسن عباسی عضو هیئتعلمی دانشکده هنر و معماری دانشگاه یزد با بررسی جایگاه میراث فرهنگی در منازعات تاریخی و معاصر، نشان داد که میراث فرهنگی صرفاً قربانی جنگ نیست، بلکه در بسیاری موارد به یکی از اهداف اصلی منازعات تبدیل میشود.
او همچنین به اهمیت اسناد و قوانین بینالمللی در حفاظت از میراث فرهنگی و نقش آثار باقیمانده از جنگ در شکلگیری حافظه تاریخی جوامع اشاره کرد.
ساشا ریاحی مقدم عضو هیئتعلمی دانشگاه هنر اصفهان با تمرکز بر حفاظت پیشگیرانه، مستند نگاری را یکی از مهمترین ابزارهای حفاظت از میراثفرهنگی در شرایط بحران دانست و بر ضرورت ثبت دقیق و تخصصی بناها، محوطهها و بافتهای تاریخی پیش از وقوع بحران تأکید کرد.
به اعتقاد او، کیفیت مستندات تهیهشده نقش تعیینکنندهای در حفاظت، مرمت و احیای آثار آسیبدیده خواهد داشت.
در انتها مهدی صادق احمدی عضو هیئتعلمی دانشگاه فنی شهید صدوقی یزد نیز با بررسی تجربه تاریخی معماری ایران در مواجهه با دورههای بحران، بر نقش مرمتپذیری بناها، فناوریها و مصالح بومی، سازوکارهای اجتماعی و نهادهایی همچون وقف در تداوم حیات میراثفرهنگی تأکید کرد.
او همچنین تشکیل گروههای واکنش سریع و بهرهگیری از دانش بومی را از الزامات حفاظت از میراث در شرایط بحرانی برشمرد.
در ادامه نشست، سید محمد رستگاری، مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان یزد، نیز بر اهمیت حفاظت از میراث فرهنگی در شرایط بحران، لزوم بهرهگیری از دانش تخصصی و بهویژه ضرورت مستند نگاری دقیق بناها و بافتهای تاریخی تأکید کرد.
همچنین حاضران و دیگر دغدغهمندان حوزه میراثفرهنگی در بخش پایانی نشست، دیدگاهها و پیشنهادهای خود را درباره راهکارهای افزایش تابآوری میراثفرهنگی، آمادگی در برابر بحرانها و نقش مستندسازی در حفاظت از آثار تاریخی مطرح کردند.
در مجموع، محور مشترک تمامی سخنرانیها و مباحث مطرحشده، تأکید بر اهمیت مستند نگاری و ثبت دقیق میراثفرهنگی بهعنوان پیشنیاز حفاظت، مدیریت بحران، مرمت و احیای آثار تاریخی بود.
همچنین بر ضرورت برنامهریزی پیشگیرانه، بهرهگیری از دانش تخصصی و تقویت تابآوری میراث فرهنگی در برابر تهدیدهای ناشی از جنگ و بحران تاکید شد.
انتهای پیام/
نظر شما