پریسا یوسفی در گفتوگو با خبرنگار میراث آریا اظهار کرد: مهمترین تحول در قند کرج، تغییر نگاه نسبت به ماهیت این مجموعه است. به باور ما، این کارخانه بخشی از تاریخ زنده صنعت ایران است که باید همزمان با حفظ هویت تولیدی خود، نقش جدیدی در آینده اقتصاد کشور ایفا کند.
نایبرئیس هیأتمدیره قند کرج افزود: در سالهای گذشته تمرکز مجموعه عمدتا بر مدیریت مسائل جاری بوده است، اما امروز تلاش شده با ایجاد همدلی میان سهامداران و شکلگیری نگاه مشترک توسعهمحور، انرژی سازمان از سطح حل مسائل روزمره به سمت طراحی آینده و اجرای پروژههای راهبردی هدایت شود. این تغییر رویکرد زمینه احیای بخشی از ظرفیتهای تولیدی و تعریف برنامههای میانمدت و بلندمدت را فراهم کرده است.
یوسفی با تأکید بر نقش ثبات و همگرایی در تصمیمگیریها و پیشبرد امور، تصریح کرد: هیچ بنگاه اقتصادی بدون ثبات در تصمیمگیری و اعتماد درونی میان ذینفعان نمیتواند مسیر توسعه پایدار را طی کند. تجربه قند کرج نشان داده است زمانی که اختلافات حاشیهای کاهش پیدا میکند و تمرکز بر آینده قرار میگیرد، امکان بازسازی ظرفیتها و خلق ارزشهای جدید فراهم میشود.
این مسئول با اشاره به یکی از محورهای مهم برنامههای توسعهای قند کرج، موضوع میراث صنعتی و تبدیل بخشی از مجموعه به موزه زنده صنعت قند را از برنامههای کلیدی این مجموعه عنوان کرد و گفت: در نگاه سنتی، موزه یک فضای ایستا و غیرتولیدی است، اما در مدل پیشنهادی ما، موزه بخشی از یک کارخانه فعال خواهد بود.
سهامدار مجموعه کارخانه قند کرج توضیح داد: هدف این است که بازدیدکننده همزمان با مشاهده تاریخ صنعت قند، با فرآیند واقعی تولید نیز مواجه شود؛ مدلی که در ادبیات جهانی با عنوان موزه زنده صنعتی شناخته میشود و میتواند پیوندی میان صنعت، فرهنگ و گردشگری ایجاد کند.
او ادامه داد: اسناد تاریخی، تجهیزات قدیمی، تصاویر آرشیوی و روایتهای انسانی مرتبط با صنعت قند در ایران، ظرفیت ارزشمندی هستند که سالها در دل این مجموعه باقی مانده اما کمتر بهصورت نظاممند به آنها پرداخته شده است.
نایبرئیس هیأتمدیره قند کرج تصریح کرد: این اسناد فقط متعلق به قند کرج نیستند، بلکه بخشی از تاریخ صنعتی کشور محسوب میشوند و اگر ثبت و ساماندهی نشوند، بخشی از حافظه جمعی صنعت ایران بهتدریج از بین خواهد رفت. از همین رو، این پروژه علاوه بر جنبه صنعتی، واجد ارزش فرهنگی و تاریخی نیز هست.
این مسئول با اشاره به تجربه کشورهای مختلف در حوزه گردشگری صنعتی گفت: در بسیاری از کشورها، کارخانههای قدیمی به مراکز ترکیبی تولید، آموزش و گردشگری تبدیل شدهاند؛ مدلی که نهتنها مانع فعالیت صنعتی نشده بلکه به افزایش بهرهوری و جذب سرمایه اجتماعی نیز کمک کرده است.
آموزش؛ حلقه مفقوده توسعه صنعتی
یوسفی یکی دیگر از محورهای تحول در قند کرج را توسعه آموزشهای مهارتی و تخصصی عنوان کرد و افزود: یکی از چالشهای جدی اقتصاد کشور، فاصله میان آموزشهای دانشگاهی و نیاز واقعی صنعت است. این شکاف هم برای نیروی انسانی و هم برای بنگاههای اقتصادی مسئلهساز شده است.
این مسئول توضیح داد: ظرفیتهای آموزشی موجود در قند کرج این امکان را فراهم میکند که آموزشهای مهارتمحور و کاربردی توسعه یابد و این مجموعه به محلی برای تربیت نیروی انسانی متخصص در حوزه صنایع غذایی و فرآوری تبدیل شود.
به گفته او، در این رویکرد، آموزش یک فعالیت جانبی نیست بلکه بخشی از چرخه تولید محسوب میشود؛ چرخهای که در آن نیروی انسانی آموزشدیده مستقیما در فرآیند تولید و ارتقای کیفیت نقشآفرینی میکند.
نایبرئیس هیأتمدیره قند کرج همچنین از برنامهریزی برای ایجاد مرکز نوآوری، شتابدهنده و فضای کار اشتراکی در این مجموعه خبر داد و گفت: کارخانههای امروز دیگر نمیتوانند صرفا به تولید محصول نهایی محدود شوند و باید با اقتصاد دانشبنیان و فناوریمحور همگام شوند.
این مسئول بیان کرد: هدف از این اقدام، ایجاد یک زیستبوم واقعی است که در آن استارتاپها، شرکتهای دانشبنیان و تیمهای نوآور در کنار تجربه صنعتی چند دههای قرار گیرند و زمینه خلق ارزشهای جدید اقتصادی فراهم شود.
سهامدار مجموعه کارخانه قند کرج ادامه داد: ترکیب تجربه صنعتی با ایدههای نوآورانه نسل جدید میتواند قند کرج را از یک کارخانه سنتی به یک بازیگر چندوجهی در اقتصاد آینده تبدیل کند.
یوسفی در بخش دیگری از صحبتهایش به موضوع بهرهوری انرژی و توسعه ظرفیتهای تولید برق اشاره کرد و گفت: یکی از اصول مهم در مدیریت بنگاههای اقتصادی، تنوعبخشی به منابع درآمدی و استفاده حداکثری از ظرفیتهای موجود است. پروژههای مرتبط با انرژی در قند کرج با هدف افزایش پایداری اقتصادی و کاهش وابستگی به یک منبع درآمدی در حال بررسی و اجراست؛ اقدامی که میتواند علاوه بر ارتقای بهرهوری، زمینهساز سرمایهگذاری بیشتر در حوزه تولید و توسعه زیرساختها شود.
این مسئول با ترسیم چشمانداز آینده این مجموعه اظهار کرد: هدف نهایی ما این است که قند کرج به الگویی از یک بنگاه صنعتی چندلایه تبدیل شود؛ مجموعهای که هم تولید دارد، هم آموزش، هم نوآوری و هم نقش فرهنگی.
او در پایان گفت: اگر بخواهم چشمانداز قند کرج را در یک جمله جمعبندی کنم، باید بگویم ما به دنبال ساختن کارخانهای هستیم که فقط محصول تولید نکند، بلکه تجربه، دانش و حافظه صنعتی را هم تولید کند. مسیر ما از یک کارخانه سنتی به سمت یک زیستبوم زنده در حرکت است و این مسیر اگرچه تدریجی است، اما کاملاً برگشتناپذیر خواهد بود.
انتهای پیام/
نظر شما