محبوبه کمالینژاد در گفتوگو با خبرنگار میراثآریا، با اشاره به سابقه بیش از دو دهه فعالیت خود در این حوزه، اظهار کرد: از سال ۱۳۸۲ تاکنون در زمینه نقاشی روی سفال فعالیت دارم و بخش زیادی از هنرمندان این مجموعه نیز مسیر خود را با انگیزه شخصی و علاقه آغاز کردهاند؛ در سالهای ابتدایی حتی کار بدون دریافت حقوق، صرفاً با هدف یادگیری و حفظ این هنر انجام میشد.
طراح و نقاش روی سفال، افزود: آنچه این مجموعه را متمایز میکند، پیوند میان تجربه عملی و نگاه پژوهشی است؛ جایی که هر اثر هنری بر پایه مطالعه، بررسی و ایدههای نو شکل میگیرد و صرفاً تکرار الگوهای قبلی نیست.
او با بیان اینکه نوآوری در این هنر از ترکیب سبکها و دورههای مختلف تاریخی شکل میگیرد، ادامه داد: هنرمندان تلاش میکنند با بهرهگیری از ظرفیتهای هنرهای سنتی و نگاه شخصی خود، آثاری خلق کنند که متناسب با فرم سفال و قابلیتهای بصری آن باشد.
این هنرمند یکی از چالشهای مهم این حوزه را محدود بودن ارتباطات بیرونی و ضعف در معرفی عمومی آثار عنوان کرد و گفت: تقویت ارتباطات رسانهای و توجه به معرفی حرفهای آثار میتواند نقش مهمی در جذب نیروهای جوان و علاقهمند داشته باشد.
او تصریح کرد: در این فضا اولویت هنرمند، خلق اثر دقیق و مبتنی بر پژوهش است، نه دغدغههای بازار. بسیاری از آثار تولیدشده حاصل ماهها و حتی سالها کار مداوم هستند و پس از تکمیل در قالب نمایشگاههای داخلی و خارجی عرضه میشوند.
کمالینژاد در پایان تأکید کرد: ایجاد بستر مناسب برای معرفی هنر نقاشی روی سفال، تقویت حمایتهای پژوهشی و توجه به آموزش نسل جدید میتواند مسیر پویاتری برای ادامه این هنر فراهم کند.
انتهای پیام/
نظر شما