به گزارش میراث آریا، در این نشست، فریده مجیدی خامنه، رئیس پژوهشکده مردم‌شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، به عنوان سخنران، یافته‌های پژوهش خود را ارائه کرد. ذات‌الله نیکزاد و فرامرز رستمی چراتی، اعضای هیئت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، ناقدان این نشست بودند. مهدیه بد رئیس مرکز آینده پژوهی پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، مدیریت جلسه را بر عهده داشت.

مجیدی خامنه با اشاره به اهمیت مجسمه‌های فضای باز یا مجسمه‌های شهری اظهار کرد: این مجسمه‌ها به‌عنوان بخشی از میراث‌فرهنگی، علاوه بر زیباسازی فضا، نقش مهمی در انتقال پیام به ناظران و هویت‌بخشی به معابر شهری ایفا می‌کنند.

رئیس پژوهشکده مردم‌شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری افزود: تاب‌آوری این سازه‌ها همواره در معرض تهدید عوامل جوی، انسانی و زیست‌محیطی قرار دارد و در گذر زمان دچار فرسایش می‌شوند. در یک نمونه موردی، فضولات پرندگان موجب آسیب و خوردگی‌های متعدد در مجسمه برنزی نادرشاه افشار در مشهد شده است. متأسفانه با وجود مرمت این اثر و صرف هزینه‌های زمانی و اقتصادی بسیار، تهدید پرندگان همچنان پابرجاست.

او هدف از این پژوهش را بازشناسی تجارب دانش بومی و مقایسه الگوهای کهن با تکنیک‌های مدرن دفع پرندگان و یافتن زمینه‌های هم‌افزایی میان مطالعات مردم‌شناسی، دانش حفاظت آثار تاریخی و طراحی شهری عنوان کرد.

به گفته مجیدی خامنه، این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی به استخراج الگوهای دانش بومی و بنیان‌های عقلانیت زیست‌محیطی دانشوران محلی در دفع پرندگان پرداخته و سپس این یافته‌ها با شیوه‌های مدرن مقایسه شده است.

رئیس پژوهشکده مردم‌شناسی الگوهای استخراج‌شده را شامل الگوی محرومیت از لانه‌سازی، استقرار و غذا، الگوی صداهراسی، الگوی وحشت از حرکت اشیا، الگوی خیرگی چشم پرندگان، الگوی رنگ‌هراسی و الگوی بوهراسی برشمرد.

او با اشاره به نتایج پژوهش گفت: یافته‌ها نشان‌دهنده درجات بالای فهم اکولوژیک دانشوران محلی و انعطاف‌پذیری گسترده دانسته های بومی در دفع پرندگان است. دانشوران بومی حوزه کشاورزی طی قرن‌ها مبارزه با پرندگان به عقلانیت زیست‌محیطی و دانش تجربی رفتارشناسی پرندگان دست یافته‌اند.

مجیدی خامنه تأکید کرد: این روش‌های بومی در مقایسه با روش‌های مدرن دفع پرندگان از مجسمه‌های فضای باز، روش‌هایی دوستدار محیط زیست، اقتصادی، در دسترس، ماندگار و تجدیدپذیر هستند.

رئیس پژوهشکده مردم‌شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در پایان بر اهمیت هم‌افزایی میان سه حوزه طراحی شهری، حفاظت و مرمت آثار تاریخی و دانش میراثی بومی تأکید کرد و این هم‌افزایی را راهکاری مؤثر برای حفاظت پایدار از مجسمه‌های شهری دانست.

انتهای پیام/