رضا تربتی فعال حوزه گردشگری در یادداشتی نوشت: در جهان بههمپیوسته امروز، جنگها تنها در میدانهای نبرد محدود نمیمانند، بلکه زنجیرهای از پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و امنیتی را در سطح منطقه و جهان ایجاد میکنند. هرگونه تنش یا درگیری نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران، بهعنوان یکی از مهمترین کشورهای ژئوپلیتیکی خاورمیانه، نهتنها امنیت منطقه را تحت تأثیر قرار میدهد، بلکه صنعت گردشگری کشورهای پیرامونی، سرمایهگذاریهای بینالمللی، حملونقل هوایی و حتی بازار جهانی انرژی را با چالشهای جدی مواجه میسازد.
جنگ همواره یکی از بزرگترین تهدیدها برای توسعه پایدار، امنیت اقتصادی و رفاه جوامع بوده است. در شرایطی که بسیاری از کشورهای منطقه غرب آسیا طی سالهای اخیر تلاش کردهاند با توسعه زیرساختهای گردشگری، جذب سرمایهگذاران خارجی و افزایش تعاملات فرهنگی، چهرهای باثبات و امن از خود به جهان ارائه دهند، هرگونه درگیری نظامی علیه ایران میتواند این دستاوردها را به سرعت تحتالشعاع قرار دهد.
ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی، ظرفیتهای فرهنگی، تاریخی و طبیعی و همچنین نقش محوری در شبکههای حملونقل و انرژی منطقه، یکی از بازیگران اصلی غرب آسیاست. از این رو هرگونه ناامنی در پیرامون این کشور، صرفاً یک مسئله داخلی یا ملی تلقی نمیشود، بلکه آثار آن به سرعت به کشورهای همسایه و حتی فراتر از منطقه منتقل خواهد شد.
یکی از نخستین قربانیان جنگ، صنعت گردشگری است. گردشگری صنعتی مبتنی بر امنیت، آرامش و اعتماد است. زمانی که اخبار جنگ، حملات نظامی یا تهدیدهای امنیتی در رسانههای جهانی منتشر میشود، گردشگران بینالمللی معمولاً کل منطقه را ناامن ارزیابی میکنند و از سفر به کشورهای اطراف نیز خودداری مینمایند. تجربه جنگهای عراق، سوریه و بحرانهای امنیتی در برخی کشورهای منطقه نشان داده است که حتی کشورهایی که مستقیماً درگیر جنگ نبودهاند نیز با کاهش شدید ورود گردشگران مواجه شدهاند.
در صورت وقوع جنگ علیه ایران، بسیاری از خطوط هوایی بینالمللی مسیرهای پروازی خود را تغییر داده یا لغو خواهند کرد. این مسئله نه تنها بر سفر به ایران، بلکه بر مقاصد گردشگری کشورهای حوزه خلیج فارس، قفقاز، آسیای مرکزی و حتی شرق مدیترانه تأثیر مستقیم خواهد گذاشت. کاهش پروازها، افزایش هزینههای بیمه، بالا رفتن نرخ بلیت و محدودیتهای تردد هوایی، صنعت گردشگری منطقه را با رکودی گسترده روبهرو میکند.
از سوی دیگر، سرمایهگذاران خارجی که در سالهای اخیر به حوزه گردشگری منطقه علاقهمند شدهاند، در شرایط جنگی ترجیح میدهند سرمایههای خود را به بازارهای امنتر منتقل کنند. توقف پروژههای گردشگری، کاهش اشتغال، رکود هتلها، مراکز اقامتی، رستورانها و صنایع وابسته، از پیامدهای اجتنابناپذیر چنین وضعیتی خواهد بود.
اما تأثیرات جنگ علیه ایران تنها به گردشگری محدود نمیشود. ایران در یکی از حساسترین مناطق انرژی جهان قرار دارد و بخش مهمی از منابع نفت و گاز جهان در پیرامون آن واقع شده است. هرگونه درگیری نظامی میتواند امنیت مسیرهای انتقال انرژی را با مخاطره مواجه کند. افزایش قیمت نفت، نوسانات بازارهای جهانی، اختلال در صادرات انرژی و افزایش هزینههای حملونقل از جمله پیامدهایی است که اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار خواهد داد.
تنگه هرمز بهعنوان یکی از مهمترین شاهراههای انتقال انرژی جهان، نقشی تعیینکننده در ثبات بازارهای نفت و گاز دارد. هرگونه ناامنی در این منطقه میتواند زنجیره تأمین انرژی را مختل کرده و موجب افزایش قیمت سوخت در کشورهای مختلف شود. این افزایش قیمت نهتنها بر صنایع بزرگ، بلکه بر هزینه سفرها، حملونقل گردشگران و فعالیت شرکتهای هواپیمایی نیز تأثیر مستقیم خواهد گذاشت.
در کنار خسارتهای اقتصادی، جنگ آثار عمیقی بر میراث فرهنگی و تاریخی منطقه نیز برجای میگذارد. تجربه کشورهای مختلف نشان داده است که درگیریهای نظامی میتوانند به تخریب بناهای تاریخی، موزهها، محوطههای باستانی و مراکز فرهنگی منجر شوند. این آثار که بخشی از هویت و حافظه تاریخی ملتها محسوب میشوند، در صورت آسیبدیدگی بهسادگی قابل جبران نخواهند بود.
از منظر اجتماعی نیز جنگ باعث کاهش تعاملات فرهنگی میان ملتها میشود. گردشگری در دهههای اخیر به یکی از مهمترین ابزارهای گفتوگوی تمدنها و تقویت درک متقابل ملتها تبدیل شده است. کاهش سفرها، محدود شدن تبادلات فرهنگی و افزایش فضای بیاعتمادی میتواند روند همگرایی منطقهای را با اختلال مواجه کند.
در چنین شرایطی، حفظ صلح، تقویت دیپلماسی و جلوگیری از گسترش تنشها، نهتنها یک ضرورت سیاسی بلکه یک الزام اقتصادی و فرهنگی برای تمامی کشورهای منطقه است. توسعه گردشگری، رونق سرمایهگذاری، حفظ میراث فرهنگی و تأمین امنیت انرژی، همگی در گرو ثبات و آرامش منطقهای هستند.
نتیجه آنکه هرگونه جنگ علیه ایران، فراتر از مرزهای جغرافیایی این کشور، پیامدهایی گسترده برای صنعت گردشگری، اقتصاد منطقه، بازار جهانی انرژی و میراث فرهنگی خواهد داشت. تجربههای تاریخی نشان داده است که هزینههای جنگ بسیار بیشتر از دستاوردهای احتمالی آن است و تنها از مسیر گفتوگو، همکاری و تعامل سازنده میتوان زمینه توسعه پایدار و رفاه ملتهای منطقه را فراهم ساخت.
انتهای پیام/

نظر شما