به گزارش خبرنگار میراث‌آریا، ابوالفضل عالی سرپرست هیأت کاوش در این نشست به تشریح کاوش‌های باستان‌شناسی در بخش جنوب غرب ارگ تاریخی سلطانیه(ابواب البّر) پرداخت و گفت: مطابق با متون تاریخی در دوران حکومت اولجایتو هشتمین ایلخان مغول، در داخل ارگ حکومتی سلطانیه و در پیرامون آرامگاه اولجایتو که امروزه به گنبد سلطانیه معروف است، مجموعه‌ای از ساختمانها با کارکرد عام‌المنفعه ساخته شد.

او افزود: بر اساس نوشته‌های تاریخی این بنیاد نیکوکارانه که با نام ابواب البّر شناخته می‌شد، شامل ۱۹ عمارت بوده که در داخل ارگ قرار داشتند. با وجود کاوشهای باستان‌شناسی در دهه‌های گذشته در بخش جنوب غرب ارگ تاریخی، به دلیل کمبود  آگاهی از ابواب البر دوره ایلخانی، در تابستان ۱۴۰۴ فصل اول کاوش جدید باستان‌شناسی در ارگ تاریخی سلطانیه با مجوز پژوهشگاه پس از ۱۷ سال وقفه در مطالعات باستان‌شناسی، توسط پایگاه میراث جهانی سطانیه و اداره کل استان زنجان انجام یافت و در تابستان ۱۴۰۵ فصل دوم آن ادامه یافت.

این باستان‌شناس اظهار کرد: نتیجه دو فصل کاوش نشان داد مجموعه ابواب البر با یک دیوار سنگی به عرض ۲ متر محصور بوده و با درگاه‌های بزرگ سنگی با دروازه جنوبی و دیگر قسمتهای ارگ ارتباط می‌یافت.  کاوش در ضلع غربی بیرون گنبد منجر به کشف یک سازه سنگی راستگوش  شد که بر روی آن ستونهای سنگی- آجری قرار داشت و ایوان غربی گنبد سلطانیه مستقیماً به آن راه می‌یافت.

سرپرست هیأت کاوش تصریح کرد: همچنین دو فصل کاوش در گورستان جنوب غرب گنبد سلطانیه؛ معروف به گورستان سلطنتی با کشف یک آرامگاه زیرزمینی از دوره ایلخانی همراه بود. آرامگاه یاد شده دارای دیوارهای سنگی بوده و پوشش آن به شکل طاق آجری بود. در یک بخش از کف سنگ فرش شده آرامگاه، سکوی آجری بزرگی وجود داشت که اسکلتهای انسانی که به شدت آشفته و مضطرب بودند، بر روی آن قرار داشتنند.

عالی با بیان اینکه این آرامگاه زیرزمینی که در نزدیکی سرداب گنبد سلطانیه قرار گرفته، در ادوار گذشته تخریب و غارت شده است بیان کرد: شواهد باستان‌شناختی نشان می‌دهد، گورستان مجاور گنبد، می‌باید مربوط به دوره ایلخانی بوده و اسکلتهای انسانی مکشوفه نیز تدفینهایی از این دوره باشد.

انتهای پیام/