حسین خانی، رئیس اداره میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی شهرستان کرمانشاه در یادداشتی نوشت: در دنیای امروز، صنایعدستی تنها محصولی برای تزیین یا سوغات نیست؛ بلکه بخشی از هویت فرهنگی، ظرفیت اقتصادی و ابزار مهمی برای ایجاد اشتغال در جوامع محلی به شمار میرود.
توسعه این حوزه زمانی تحقق مییابد که تولید، معرفی، عرضه و فروش، در یک زنجیره منسجم و هدفمند قرار گیرد.
از این منظر، بهرهگیری از ظرفیت گسترده اربعین برای معرفی و عرضه صنایعدستی کرمانشاه، اقدامی هوشمندانه، قابل تأمل و شایسته تقدیر است. حضور میلیونها زائر در مسیرهای منتهی به مرز خسروی، فرصتی کمنظیر برای ایجاد بازار فروش، معرفی تولیدات هنرمندان و حمایت مستقیم از اقتصاد خانوادههایی است که معیشت آنان با هنرهای بومی و صنایعدستی گره خورده است.
بازارچهها و غرفههای صنایعدستی در مسیر اربعین، تنها محل عرضه چند محصول نیستند؛ بلکه میتوانند به پل ارتباطی میان هنرمند و بازار مصرف تبدیل شوند. زائری که از کرمانشاه عبور میکند، با مشاهده و خرید محصولاتی مانند گلیم، جاجیم، گیوه، تنبور، محصولات چوبی، دستساختههای فلزی، بافتههای سنتی و دیگر تولیدات بومی، هم با بخشی از فرهنگ این سرزمین آشنا میشود و هم بهصورت مستقیم از تولیدکننده حمایت میکند.
این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که فروش صنایعدستی، برخلاف برخی فعالیتهای اقتصادی، آثار خود را در سطح گستردهتری توزیع میکند. رونق فروش میتواند به افزایش تولید، حفظ کارگاههای کوچک، فعالشدن ظرفیتهای روستایی، تقویت مشاغل خانگی و ایجاد فرصتهای شغلی برای زنان، جوانان و خانوادههای هنرمند منجر شود. به بیان دیگر، هر خرید از یک هنرمند بومی، فقط خرید یک کالا نیست؛ بلکه حمایت از یک مهارت، یک خانواده و یک زنجیره اشتغال است.
اربعین میتواند از یک فرصت مناسبتی و کوتاهمدت، به زمینهای پایدار برای توسعه بازار صنایعدستی استان تبدیل شود. اگر معرفی محصولات با بستهبندی مناسب، قیمتگذاری شفاف، کیفیت قابل قبول، امکان پرداخت آسان، ارائه اطلاعات تماس تولیدکنندگان و تبلیغات هدفمند همراه باشد، بخشی از زائران میتوانند پس از بازگشت نیز مشتری این محصولات باقی بمانند و خریدهای خود را بهصورت مستقیم یا اینترنتی ادامه دهند.
در این میان، صنایعدستی میتواند به یکی از عناصر اصلی برند اقتصادی و فرهنگی کرمانشاه تبدیل شود. زائران اربعین، علاوه بر تجربه معنوی سفر، میتوانند با محصولی اصیل از این استان بازگردند؛ محصولی که حامل داستان، فرهنگ و مهارت مردم کرمانشاه است. چنین رویکردی، زمینه تبدیل مسافر عبوری به مشتری، مشتری به معرف و معرف به بازارساز را فراهم میکند.
البته برای استمرار و اثربخشی این اقدام، لازم است حمایت از هنرمندان تنها به برپایی غرفه در ایام اربعین محدود نشود. ایجاد بازارچههای دائمی و فصلی، اختصاص فضاهای مناسب در پایانهها و مسیرهای پرتردد، آموزش فروش و بازاریابی، ارتقای بستهبندی، توسعه فروش اینترنتی، ثبت و معرفی نشانهای بومی و فراهمکردن تسهیلات مالی، میتواند آثار این برنامه را چند برابر کند.
همچنین لازم است دستگاههای اجرایی، شهرداریها، نهادهای فرهنگی، بخش خصوصی و اتحادیههای مرتبط، با هماهنگی بیشتر، زمینه حضور واقعی و مؤثر هنرمندان را فراهم کنند. اولویت باید با تولیدکنندگان و هنرمندان بومی باشد تا منافع اقتصادی این رویداد مستقیماً به جامعه محلی و صاحبان اصلی این هنرها برسد.
در شرایطی که ایجاد اشتغال پایدار یکی از مهمترین نیازهای استان کرمانشاه است، صنایعدستی ظرفیت آن را دارد که با سرمایهگذاری نسبتاً محدود، فرصتهای شغلی گستردهای ایجاد کند. بسیاری از هنرمندان تنها به بازار فروش و حمایت برای توسعه فعالیت خود نیاز دارند. بنابراین هر برنامهای که به فروش واقعی محصولات منجر شود، در حقیقت گامی برای تثبیت اشتغال و جلوگیری از تعطیلی کارگاههای کوچک خواهد بود.
انصاف حکم میکند از اقداماتی که با نگاه اقتصادی، فرهنگی و اشتغالمحور به ظرفیت اربعین توجه دارند، حمایت شود. معرفی صنایعدستی در این ایام، اگر با برنامهریزی حرفهای و استمرار همراه باشد، میتواند کرمانشاه را از یک مسیر عبور زائران به یک بازار معتبر عرضه صنایعدستی و مقصد خرید محصولات بومی تبدیل کند.
شاید مهمترین دستاورد چنین رویکردی، تنها میزان فروش در چند روز اربعین نباشد؛ بلکه شکلگیری بازاری باشد که پس از پایان این ایام نیز به حیات خود ادامه دهد، تولید را رونق بخشد، درآمد هنرمندان را افزایش دهد و برای جوانان و خانوادههای استان اشتغال ایجاد کند. این همان نگاهی است که صنایعدستی کرمانشاه برای حرکت از هنرِ خاموش کارگاهها به اقتصاد پویا و اشتغال پایدار به آن نیاز دارد.
انتهای پیام/
نظر شما