بهگزارش میراث آریا، فرشاد بهآفرین، با اشاره به حضور فعال حوزه صنایعدستی استان در نمایشگاه بینالمللی گردشگری و صنایعدستی تهران گفت: آذربایجانشرقی با دارا بودن بیش از ۸۶ رشته فعال از مجموع ۳۰۰ رشته صنایعدستی کشور و فعالیت بالغ بر ۳۰ هزار هنرمند دارای پروانه رسمی، بهغیر از حوزه فرش، یکی از استانهای پایلوت و اثرگذار صنایعدستی در سطح ملی به شمار میرود و این نمایشگاه بستری برای نمایش این توان واقعی است.
معاون صنایعدستی آذربایجانشرقی ادامه داد: گستره و تنوع صنایعدستی استان، از فرش دستباف گرفته تا ورنی، ممقاندوزی، چاپ باتیک، سفالگری سنتی و دهها رشته دیگر، نشان میدهد که آذربایجانشرقی صرفاً تولیدکننده اثر نیست، بلکه حامل یک میراث زنده، پویا و قابل توسعه در اقتصاد فرهنگمحور است.
او با اشاره به ثبتهای ملی و جهانی در این حوزه افزود: تبریز بهعنوان شهر جهانی فرش دستباف، ممقان بهعنوان شهر ملی ممقاندوزی، اهر شهر ملی ورنیبافی، اسکو شهر ملی چاپ باتیک، نجفتراکمه بهعنوان روستای ملی ورنی و کوزهکنان بهعنوان شهر ملی سفالگری سنتی، هر یک نماد یک ظرفیت منحصربهفرد هستند که میتوانند نقشآفرین جدی در اقتصاد صنایعدستی کشور باشند.
بهآفرین بیان کرد: با وجود این ظرفیت عظیم انسانی و هنری، مهمترین مسئله ما در همه این حوزهها، اتصال هنرمندان به بازار فروش است؛ چه در بازار داخلی و چه در بازارهای خارجی. تولید آثار فاخر زمانی معنا پیدا میکند که مسیر عرضه، فروش و دیدهشدن آن نیز بهدرستی طراحی شده باشد.
معاون صنایعدستی آذربایجانشرقی با تأکید بر ضرورت تغییر رویکردها گفت: یکی از اهداف اصلی حضور استان در این نمایشگاه، طرح این مطالبه است که صنایعدستی بدون بهرهگیری از فناوریهای نوین، ابزارهای دیجیتال، فروش آنلاین و سازوکارهای نوین بازاریابی، امکان حضور مؤثر در بازارهای جهانی را نخواهد داشت و لازم است راهحلهای عملی و مشترکی برای این موضوع اندیشیده شود.
او خاطرنشان کرد: نوزدهمین نمایشگاه گردشگری و صنایعدستی تهران فرصتی برای گفتوگو با فعالان بازار، شرکتهای فناور، پلتفرمهای فروش و حتی سرمایهگذاران علاقهمند به صنایعدستی است تا بتوان مسیرهای تازهای برای فروش آثار هنرمندان استان، برندسازی محصولات بومی و حضور هدفمند در بازارهای بینالمللی طراحی کرد.
معاون صنایعدستی آذربایجانشرقی در پایان با تأکید بر رویکرد آیندهمحور استان تصریح کرد: هدف ما این است که صنایعدستی از یک کالای صرفاً نمایشی خارج شود و به یک جریان پایدار اقتصادی تبدیل شود. جریانی که هم شأن هنرمند حفظ شود و هم آثار او بتواند جایگاه واقعی خود را در بازار ملی و جهانی پیدا کند.
انتهای پیام/
نظر شما