عبدالله سهرابی رئیس اداره سرمایهگذاری و توسعه گردشگری اداره کل میراثفرهنگی خراسان شمالی در یادداشتی نوشت: در واقع صنعت گردشگری به شدت به امنیت و تصویر ذهنی مثبت وابسته است. این صنعت در بحرانهای بینالمللی از سایر فعالیتهای اقتصادی در برابر جنگ و نا امنی و تنش، آسیبپذیرتر است، چرا که گردشگری صنعتی است که از جنگ، تنش و دعوا بیزار و گریزان است.
جنگ، باعث کاهش ناگهانی ورود گردشگر، لغو تورها و کاهش سرمایهگذاری در زیرساختهای گردشگری میشود. گردشگری اولین بخش اقتصادی است که در شرایط غیرعادی، آسیب میبیند و دیرتر از سایر بخشها به روال عادی برمیگردد. بازسازی این صنعت بعد از جنگ دشوارتر است، چرا که اگر زیرساختها و نیروی انسانی در صورت عدم توجه از بین بروند، بازگشت به وضعیت سابق سالها زمان میبرد.
بنابراین کمک به ماندگاری و تابآوری این صنعت در این شرایط و حمایت از کسب و کارهای گردشگری، باعث بازیابی سریعتر این صنعت در دوران پسابحران خواهد شد. سیاستهای حمایتی و تشویقی و هدفمند مانند اعطای تسهیلات کمبهره یا کمکهای پولی بلاعوض میتواند از ورشکستکی بنگاهها و کسب و کارهای گردشگری جلوگیری کند. ضمن اینکه نیروی انسانی، ستون تابآوری است و نقشی تعیینکننده و کلیدی در صنعت گردشگری دارند.
در واقع قلب تپنده گردشگری، انسانهایی هستند که این صنعت را زنده نگه داشتهاند. استفاده فعالان و بنگاههای گردشگری از فرصت رکود پیش آمده در جهت آموزش نیروی انسانی و بهبود خدمات، تاثیر شایانی بر بازگشت سریعتر به بازار در دوران پس از بحران دارد؛ نیروهای شاغل در صنعت گردشگری، نیروهای متخصص و باتجربه هستند که به آسانی قابلیت جایگزینی ندارند و در صورت از دست دادن این نیروهای متخصص، لطمات فراوانی بر کسب و کار گردشگری وارد آمده و باعث میشود که بازگشت به وضعیت عادی، دیرتر اتفاق بیافتد.
تنوعبخشی به بازار گردشگری، یکی دیگر از راهبردهایی است که میبایست توسط فعالان این بخش در پیش گرفته شود چرا که مقاصدی که فقط به گردشگران خارجی وابستهاند، در بحران آسیبپذیرترند.
کشورهایی همچون کرواسی، ویتنام، بوسنی و رواندا با استفاده از برنامههای تابآوری پس از جنگ رشد گردشگری بیشتر از قبل را تجربه کرده و تصویر بینالمللی خود را بازسازی و سرمایهگذاران جدید برای ایجاد زیرساختهای گردشگری جذب کنند. در واقع تجربه این کشورها نشان میدهد که صنعت گردشگری میتواند دوباره احیا شود.
انتهای پیام/
نظر شما