بهگزارش خبرنگار میراثآریا، علی ربیعی، دستیار رئیسجمهوری در امور اجتماعی، امروز سهشنبه ۲۹ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در دومین گردهمایی بومگردیها که در سالن فجر وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی برگزار شد، با اشاره به روند روبهرشد اقبال عمومی به بومگردیها، اظهار کرد: خوشبختانه بومگردی در ایران مسیر هویتی و اجتماعی خود را یافته و امروز به یکی از جریانهای مؤثر در بازتعریف سبک زندگی، تقویت پیوندهای اجتماعی و احیای فرهنگ بومی تبدیل شده است.
او با تاکید بر اینکه استقبال جامعه از بومگردیها ریشه در تحولات عمیق اجتماعی و فرهنگی دارد، افزود: در سالهای اخیر نوعی بازگشت آگاهانه به زیست سنتی، طبیعی و بومی در میان اقشار مختلف جامعه شکل گرفته است؛ گرایشی که نشان میدهد انسان معاصر، در دل پیچیدگیهای جهان امروز، بیش از هر زمان دیگری به دنبال تجربه روابط انسانی ساده، صمیمی و اصیل است.
ربیعی با بیان اینکه سیاستگذاری فرهنگی و اجتماعی باید متناسب با این تحولات بازتعریف شود، تصریح کرد: حمایت از بومگردیها نیازمند رویکردی مبتنی بر سیاستگذاری هوشمند و تسهیلگر است، نه صرفا صدور بخشنامه و مداخلات اداری. هرجا امکان مشارکت اجتماعی و ابتکار محلی فراهم شده، نتایج موفقتری حاصل شده است.
دستیار رئیسجمهوری در امور اجتماعی، بومگردی را نمونهای موفق از «گردشگری سبز» دانست و خاطرنشان کرد: یکی از مهمترین مزیتهای بومگردیها، سازگاری آنها با محیطزیست و پیوند عمیقشان با زیستبومهای محلی است؛ ویژگیای که این حوزه را به الگویی پایدار در توسعه گردشگری تبدیل کرده است.
او در ادامه با تبیین ابعاد هویتی و تمدنی بومگردیها اظهار کرد: بومگردی پیش از آنکه یک فعالیت اقتصادی باشد، تجلی حیات فرهنگی و اجتماعی ایران است. میراثفرهنگی صرفاً در بناها و آثار تاریخی خلاصه نمیشود، بلکه بخش مهمی از آن در قالب میراث ناملموس، آیینها، سبک زندگی، سنتها و روابط اجتماعی متبلور است؛ مؤلفههایی که در بومگردیها بهصورت زنده و پویا استمرار یافتهاند.
ربیعی با اشاره به تنوع قومی و فرهنگی ایران، بومگردیها را بستری مؤثر برای تقویت انسجام ملی و همدلی اجتماعی توصیف کرد و گفت: ایران سرزمین اقوام و فرهنگهای متنوعی است که در عین تفاوت، بر محور هویت ملی و تاریخی مشترک به وحدت رسیدهاند. بومگردیها میتوانند نقش مهمی در تعمیق این همبستگی، تقویت گفتوگوی فرهنگی و افزایش سرمایه اجتماعی ایفا کنند.
او در پایان با تاکید بر کارکرد تمدنی و اجتماعی بومگردیها تصریح کرد: تأثیر واقعی بومگردیها در «احیای ایران» قابل تعریف است؛ از همین رو معتقدم نباید صرفاً با ادبیات صنعتی و اقتصادی به این حوزه نگریست. بومگردی تنها محل اقامت و استراحت نیست، بلکه نهادی فرهنگی و اجتماعی برای احیای هویت محلی، بازتولید آداب و رسوم بومی و تقویت پیوند جامعه ایرانی با ریشههای تاریخی و فرهنگی خود به شمار میرود.
انتهای پیام/
نظر شما