راهنمای گردشگری باید از روایت‌گر به تفسیرگر میراث تبدیل شود

رئیس گروه حفظ و احیای بناها و محوطه‌های تاریخی استان البرز با تأکید بر ضرورت بازتعریف نقش راهنمایان گردشگری گفت: راهنمای گردشگری باید از سطح روایت‌گری صرف عبور کرده و به تفسیرگر میراث فرهنگی تبدیل شود تا امکان درک عمیق‌تر لایه‌های تاریخی و معنایی آثار برای مخاطبان فراهم شود.

به گزارش خبرنگار میراث آریا، فرزان احمدنژاد از برگزاری برگزاری کارگاه آموزشی تفسیر بناها و محوطه‌های تاریخی ویژه راهنمایان گردشگری استان البرز در  روز جمعه اول خردادماه  در پارک ملی ایران کوچک  با مشارکت سازمان سیما، منظر و فضای سبز شهری شهرداری کرج خبر داد و گفت: این کارگاه آموزشی به مناسبت گرامیداشت هفته میراث فرهنگی و با هدف ارتقای سطح دانش تخصصی راهنمایان گردشگری برگزار شد.

رئیس گروه حفظ و احیای بناها و محوطه‌های تاریخی استان البرز در تشریح اهمیت برگزاری این دوره آموزشی اظهارکرد: یکی از چالش‌های جدی در حوزه گردشگری فرهنگی، تقلیل نقش راهنمایان گردشگری به انتقال صرف اطلاعات تاریخی است؛ در حالی که در رویکردهای نوین گردشگری، راهنما باید تفسیرگر میراث باشد، نه صرفا راوی داده‌ها.

او افزود: تفسیر میراث فرهنگی فرآیندی علمی و چندلایه است که به کمک آن، مخاطب نه‌تنها با ظاهر آثار تاریخی، بلکه با زمینه‌های شکل‌گیری، کارکردهای اجتماعی، پیوندهای فرهنگی و معنای نهفته در پس آن‌ها آشنا می‌شود. این رویکرد می‌تواند تجربه بازدید گردشگر را از سطح مشاهده ساده به یک تجربه عمیق فرهنگی و ذهنی ارتقا دهد.

رئیس گروه حفظ و احیای بناها و محوطه‌های تاریخی استان البرز ادامه داد: در این کارگاه آموزشی چهار ساعته، ۴۰ نفر از راهنمایان گردشگری استان البرز با اصول و روش‌های تفسیر ۱۵ جاذبه شاخص بازآفرینی‌شده در این پارک ملی آشنا شدند و تلاش شد نگاه آنان از توصیف اثر به سمت روایت معنا هدایت شود.

احمدنژاد با اشاره به سرفصل‌های آموزشی این دوره گفت: در بخش نخست، معماری دست‌کند و الگوهای سکونت در صخره‌ها با محوریت روستای تاریخی کندوان به‌عنوان نمونه‌ای کم‌نظیر از سازگاری انسان با طبیعت مورد بررسی قرار گرفت.

رئیس گروه حفظ و احیای بناها و محوطه‌های تاریخی استان البرز، افزود: در ادامه، میراث عشایری و نظام‌های کوچ‌نشینی در ایران شامل شیوه زیست ایل شاهسون، ترکمن‌صحرا و سیاه‌چادرهای زاگرس مرکزی به‌عنوان بخشی از میراث ناملموس کشور برای شرکت‌کنندگان تبیین شد.

به گفته این مدرس دوره‌های گردشگری، در بخش دیگری از کارگاه، معماری بومی مناطق کویری و شمالی کشور از جمله روستای تاریخی ابیانه و مسجد جامع فهرج به‌عنوان یکی از کهن‌ترین الگوهای معماری مذهبی ایران تحلیل و بررسی شد.

این مسئول توضیح داد: همچنین در محور میراث جهانی و نمادهای تمدنی، موضوعاتی همچون منظر فرهنگی شهر تاریخی بم، ساختار بازار ایرانی به‌عنوان یک نظام اقتصادی-اجتماعی پویا، ساباط‌های شهری و برون‌شهری به‌عنوان پاسخ معماری به اقلیم، و آیین‌های پهلوانی و زورخانه‌ای به‌عنوان بخشی از میراث ناملموس فرهنگی ایران مورد توجه قرار گرفت.

احمدنژاد با تأکید بر نقش اقلیم در شکل‌گیری معماری سنتی ایران اظهارکرد: در بخش پایانی کارگاه، ساختار مضیف در خوزستان و نقش آن در تطبیق معماری با اقلیم گرم و مرطوب جنوب کشور مورد تحلیل قرار گرفت و تلاش شد پیوند میان زیست‌بوم و شکل‌گیری فضاهای معماری برای مخاطبان روشن شود.

او در ادامه با تأکید بر ضرورت بازنگری در آموزش‌های حوزه گردشگری گفت: اگر راهنمای گردشگری صرفا به انتقال اطلاعات اکتفا کند، اثر تاریخی در ذهن گردشگر به یک تصویر ایستا و سطحی تبدیل می‌شود؛ در حالی که هدف اصلی گردشگری فرهنگی، ایجاد ارتباطی معنادار میان انسان و میراث تاریخی است.

احمدنژاد افزود: راهنمای گردشگری باید بتواند با استفاده از ابزارهای تفسیر، لایه‌های پنهان معنا را آشکار کرده و مخاطب را درگیر فهم تاریخی، فرهنگی و حتی احساسی اثر کند؛ در غیر این صورت، بخش مهمی از ظرفیت گردشگری فرهنگی کشور مغفول خواهد ماند.

این مسئول در پایان تأکید کرد: توسعه گردشگری پایدار بدون ارتقای کیفیت آموزش راهنمایان و نهادینه‌سازی رویکرد تفسیر میراث فرهنگی امکان‌پذیر نیست و باید این نگاه به‌عنوان یک ضرورت در سیاست‌گذاری‌های آموزشی حوزه گردشگری مورد توجه جدی قرار گیرد.

انتهای پیام/

کد خبر 1405030200182
دبیر مرضیه امیری

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha