گزارش عملکرد پژوهکده مردم شناسی در جنگ رمضان

سرپرست پژوهشکده مردم شناسی در گزارش عملکرد پژوهشکده مردم شناسی گفت: با شروع جنگ رمضان و آسیب‌هایی که به میراث فرهنگی ملموس و ناملموس وارد آمد، پژوهشکده مردم شناسی به صورت تیمی توانست در بازه زمانی کوتاه و با توجه به محدودیت‌های پژوهش (دورکاری)، قطع اینترنت و عدم دسترسی به منابع، با پژوهش میدانی و در سطح شهر تهران (به عنوان نمونه مناطقی که از جنگ بیشترین صدمات را متحمل شده اند)، به موارد مهمی از تغییراتی که در میراث ناملموس رخ داده بود بپردازند.

به گزارش خبرنگار میراث آریا فریده مجیدی خامنه در ادامه، تصریح کرد: حاصل این کار تیمی، تدوین ۱۶ مقاله کوتاه (یادداشت‌ها) تخصصی بود که همکاران مردم‌شناس تهیه و در کانال پژوهشگاه میراث فرهنگی، گردشگری و میراث آریا بارگزاری شد. علاوه بر آن یک مقاله علمی پژوهشی، دو گزارش مبسوط از عوارض جنگ و آسیب به میراث ناملموس تهیه شد که به مسائل منبعث از جنگ در حوزه میراث فرهنگی پرداخته‌اند.

او با بیان این که در این مقالات به مسائلی مانند جنگ و مهاجرت، پایداری و دگرگونی آیین‌های نوروزی در شرایط جنگی، صیانت از حاملان میراث ناملموس به عنوان تضمین تداوم حافظه تاریخی جوامع، جنگ، بحران انسانی و مدیریت بحران پس از جنگ، تاثیرات جنگ بر حکومت اورارتو (با نگاهی به گذشته)، جنگ و برهم کنش آن با میراث فرهنگی پرداخته شده است، گفت: در این مقالات همچنین به مسائلی شامل واکاوی مردم شناختی میراث آموزش و پرورش در سه دوره گذار (ثبات پیش از جنگ، جنگ و پس از جنگ)، معماری اضطراب، اوقات فراغت در زمان بحران و جنگ، جهان کودکان در جنگ براساس روایت های کودکان از تجربه جنگ، لزوم بازخوانی تجربه زیسته انسان ها در میانه نبرد، بحران جنگ و تابآو ری مردم در سکونتگاه‌های خویش، تحلیل انسان شناختی بر گفتمان هویتی کنشگران در مواکب جنگ رمضان و رازهای ماندگاری ادبیات شفاهی در خلیج فارس پرداخته شده است.

مجیدی تصریح کرد: در بخش دوم گزارش به موضوع الگویابی و بررسی تجربه نهادها و انجمن های فرهنگی برای مواجهه با بحران و دوره پساجنگ اشاره شد. فعالیت‌های این نهادهای فرهنگی باعث شد تا توجه جامعه‌ی ایرانی به اهمیت میراث فرهنگی و تاریخی خود جلب و گامی در جهت تقویت هویت ملی برداشته شود این فعالیت‌ها نشان دادند که حفظ میراث فرهنگی نه تنها وظیفه‌ی دولت، بلکه مسئولیت تمام آحاد جامعه است.

به گفته این عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری؛ در این بخش به اهمیت تقویت زیرساخت‌ها، تهیه اساسنامه‌ها و نظام نامه برای فعالیت نهادهای فرهنگی درهنگام بحران و جنگ، تقویت هویت ملی و حافظه جمعی از میراث فرهنگی، ثبت حاملان میراث ناملموس، تقویت مشارکت‌های مردمی در حفاظت از میراث فرهنگی و تقویت سواد میراثی، تامین مسیرهای حرکت از میراث دردناک به سوی تاب آوری اجتماعی و تامین راه‌های گذار ایران به سوی دیپلماسی میراث تمدنی در نظام بین‌المللی، در نظر گرفتن نسل‌های گوناگون، تاسیس موزه‌های مردم شناسی، صورت برداری از اسناد محلی که به شناخت هر چه بهتر میراث ناملموس محلی یاری می‌رساند، چاپ کتب، مقالات و آثار در این زمینه، تعیین جوایز و اهدا نشان، برگزاری جشنواره‌ها و معرفی عمومی حاملان و فعالان میراث فرهنگی و ایجاد حافظه محلی، ملی و جهانی در خصوص میراث فرهنگی ایران، تبادل اطلاعات و همکاری با موسسات فرهنگی و کتابخانه‌های داخل وخارج اشاره شده است.

انتهای پیام/

کد خبر 1405030400419
دبیر محمد آوخ

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha