به گزارش خبرنگار میراثآریا، محسن جاوری سرپرست هیئت باستانشناسی گفت: این کاوش با مشارکت دانشجویان رشته باستانشناسی دانشگاه کاشان با هدایت رضا نوری شادمانی در محل دژ ویگل نیز همراه است.
او افزود: اعتبار این برنامه از محل اعتبارات ملی و در پی سفر معاونت محترم وزارت میراثفرهنگی تخصیص داده شده و با همکاری پایگاه پژوهشی ویگل در حال اجراست. همراه با کاوش، یک برنامه گمانه زنی به منظور تدقیق عرصه و حریم این محوطه نیز در حال اجرا است.
این باستانشناس تصریح کرد: هدف از کاوشهای این فصل خوانا سازی معماری آتشکده در ضلعهای شمالی و جنوبی بود. در همین راستا فضاهای جدیدی در بخش جنوبی آتشکده بدست آمد که در نوع خود در بناهای مذهبی دوره ساسانی ناشناخته است. مهمترین یافته این فصل یک تالار مستطیل شکل به طول ۱۳ متر است که کف آن بقایای ۹ جفت پایه میز جمعا ۱۸ عدد با روکش گچی است که در امتداد یک راستای شرقی- غربی ترتیب یافتهاند.
جاوری اظهار کرد: این میزها متعاقب تغییر مذهب مردمان این خطه و قبل از ترک محل در اوایل دوره اسلامی از بخشی میانی شکسته شده و از بقایای آنها برای مسدود کردن دهانههای ورودی آتشکده مورد استفاده قرار گرفتهاند.
سرپرست هیئت کاوش گفت: بخش فوقانی یکی از این میزها در این فضا بدست آمد. این فضای خاص با میز طولی و استثنایی آن احتمالا محلی برای اهدای نذورات و هدایای مردم بوده و تاکنون در هیچ بنای مذهبی دیگر دوره ساسانی دیده نشده است. شایان ذکر است این بنا با دادههای استثنایی آن از وجود یک کانون مهم مذهبی در دوره ساسانی در ایران مرکزی خبر میدهد.
جاوری با بیان اینکه بخشهای زیادی از این بنا همچنان در دل خاک مدفون است، ابراز امیدوار کرد: با حمایت مالی از این برنامه مهم باستانشناسی بتواند با انجام کاوشهای دنباله دار گامهایی برای روشن کردن گوشه های تاریک تاریخ کشور بردارد.
انتهای پیام/
نظر شما