محمد کاظم شمس پویا کارشناس توسعه گردشگری در یادداشتی نوشت: امروزه جهان در گرداب چالش‌های پیچیده‌ای چون تغییرات اقلیمی، تخریب محیط‌زیست، کمبود نیروی متخصص و تهدیدات سایبری گرفتار است؛ بحران‌هایی که افول چرخه عمر مقاصد، کاهش کیفیت سفر و شکنندگی اقتصادی را رقم می‌زنند. در این تلاطم، مدیریت یکپارچه مقصد رسالتی گریزناپذیر یافته است.

پایه سنتی این صنعت همواره بر مدیریت مقصد فیزیکی (Physical Destination Management) استوار بوده است؛ رویکردی که بر زیرساخت‌های ملموس، تعاملات رودررو و تجربه‌های حسی تکیه دارد. با طلوع فناوری، مدیریت مقصد دیجیتال (Digital Destination Management) پا به عرصه نهاد و از طریق درگاه‌های هوشمند، سیستم‌های رزرواسیون و تورهای مجازی، تعاملات ملموس را به سود تجربه‌های مجازی کمرنگ ساخت. اما، انتظارات نسل نوین گردشگران که در بستر اینترنت بالیده‌اند و خواهان پاسخگویی سریع محیط فیزیکی به‌سبک فضای مجازی‌اند، به زایش رویکردی به نام مدیریت مقصد دیجیتال (Phygital Destination Management) انجامید. این رویکرد که از پیوند دو واژه فیزیکی و دیجیتال برخاسته، دنیای ملموس را با داده‌های دیجیتال درهم می‌آمیزد؛ جایی که گردشگر ضمن حضور فیزیکی در مقصد، از طریق لایه‌های نامرئی فناوری؛ اطلاعات و خدماتی گسترده را در تمام مراحل سفر دریافت می‌کند.

تجلی این هم‌افزایی را می‌توان در بهره‌گیری از واقعیت افزوده برای بازسازی سه‌بعدی کتیبه‌های باستانی یا عبور از گیت‌ها با سیستم‌های بیومتریک دید. در مقیاس کلان‌تر، پروژه‌هایی چون شهر نئوم عربستان، قدرت اینترنت اشیاء را در تطبیق خودکار محیط هتل با پروفایل گردشگر به نمایش می‌گذارند و یا برای نمونه، تلفیق مسحورکننده انسان و هولوگرام در رویدادهای هیبریدی، مرزهای خیال و واقعیت را می‌شکنند.

در پهنه سرزمین ما نیز که نوسانات مختلف بر جریان‌های سنتی سفر سایه افکنده، کاهش وابستگی به زیرساخت‌های کلان و تمرکز بر سه اصل تجربه، فناوری و تخصص‌گرایی، می‌تواند سبد محصولات گردشگری را متنوع و درخت گردشگری را در برابر تندبادهای بیرونی تاب‌آور نگاه دارد. این گذار، مستلزم بازنگری بنیادین در برنامه‌ریزی گردشگری و روی‌آوردن به برنامه‌ریزی چابک و داده‌محور است؛ رویکردی که بر تحلیل‌های لحظه‌ای، هم‌افزایی ذی‌نفعان متنوع و انعطاف‌پذیری در برابر بحران‌های پیش‌بینی‌نشده (همچون همه‌گیری‌ها یا تحریم‌ها) استوار می‌گردد. بنابراین، مدیریت مقصد دیجیتال نه یک انتخاب تجملاتی، بلکه یک ضرورت است. در مجموع، در آوردگاه پررقابت فردا، مقاصدی طلایه‌دارند که با هم‌افزایی دولت، بخش خصوصی و نوآوران فناور، تعادلی پویا میان ابعاد توسعه پایدار برقرار کرده و تجربه‌ای یکپارچه، شخصی‌سازی‌شده و امن برای گردشگران بیافرینند.

انتهای پیام/