میثم ناصرنژاد، هنرمند، صنعتگر و پژوهشگر حوزه سفال و سرامیک، در حاشیه نشست تخصصی صنایعدستی که به مناسبت هفته صنایعدستی و با حضور اساتید، فعالان و هنرمندان و صنعتگران و فعالان حوزه صنایعدستی شنبه ۲۳خرداد۱۴۰۵ در سالن اجتماعات ادارهکل میراثفرهنگی مازندران برگزار شددر گفتگو با خبرنگار میراثآریا، با اشاره به چالشهای پیش روی صنایعدستی کشور، بر ضرورت بازتعریف زنجیره ارزش و حمایت هدفمند از هنرمندان تأکید کرد.
ناصرنژاد با اشاره به وضعیت سفال سلیمآباد اظهار کرد: کارکرد تاریخی و اصلی سفال سلیمآباد بر پایه نگهداری و مصرف محصولات لبنی شکل گرفته بود، اما با تغییر الگوی مصرف و شیوههای نگهداری مواد غذایی، این کارکرد تا حد زیادی از بین رفته است. اگر بتوانیم عملکرد و کاربرد جدیدی برای این محصول تعریف کنیم، مدیریت و توسعه آن نیز آسانتر خواهد شد.
این هنرمند و صنعتگر صنایعدستی همچنین با انتقاد از تمرکز صرف بر تولید در برنامههای توسعهای این روستا افزود: تمام بار پیشرفت سلیمآباد بر دوش تولید قرار گرفته است، در حالی که تجربههای موفق جهانی نشان میدهد باید بخشهایی مانند گردشگری، اقامتگاههای بومگردی و خدمات فرهنگی نیز در کنار تولید تقویت شوند. این موضوع به ویژه از منظر حفظ محیط زیست اهمیت دارد، زیرا برداشت بیرویه خاک برای تولید سفال فشار مضاعفی بر منابع طبیعی منطقه وارد کرده است.
این هنرمند حوزه سفال و سرامیک در بخش دیگری از سخنان خود بر لزوم تفکیک میان هنرهای سنتی و صنایعدستی تأکید کرد و گفت: همه رشتههای هنری قابلیت تجاریسازی ندارند. برخی هنرها به دلیل تعداد محدود هنرمندان یا ویژگیهای خاص خود، باید به عنوان میراثفرهنگی و هنری مورد حمایت مستقیم دولت قرار گیرند. در مقابل، رشتههایی مانند سفالگری، صنایع چوبی و برخی بافتهها ظرفیت تجاریسازی و حضور در بازار را دارند.
ناصرنژاد با اشاره به پیامدهای جنگ و شرایط اقتصادی اخیر بر صنایعدستی کشور اظهار کرد: تقویم تولید و فروش صنایعدستی در سال ۱۴۰۴ دچار اختلال جدی شده است. افزایش هزینههای تولید، حذف فرصتهای فروش فصلی، کاهش فعالیت مراکز اقامتی و اختلال در فروشگاههای اینترنتی و شبکههای توزیع، فشار قابل توجهی بر هنرمندان وارد کرده است.
او افزود: بخش مهمی از مواد اولیه صنایعدستی به دلیل اولویت یافتن صنایع دیگر با کمبود و افزایش قیمت مواجه شده است. بررسیهای میدانی نشان میدهد برخی اقلام مورد نیاز هنرمندان بین ۳۴ تا ۲۱۰ درصد افزایش قیمت داشتهاند که این موضوع برنامهریزی و قیمتگذاری را برای تولیدکنندگان دشوار کرده است.
این پژوهشگر صنایعدستی همچنین به تأثیر اختلالات اینترنتی بر فعالیت هنرمندان اشاره کرد و گفت: بسیاری از هنرمندان طی سالهای گذشته سرمایهگذاری گستردهای در فضای مجازی انجام داده بودند و بخش قابل توجهی از فروش خود را از طریق شبکههای اجتماعی انجام میدادند. محدودیتها و اختلالات ایجادشده باعث از دست رفتن بخشی از این سرمایه اجتماعی و اقتصادی شده است.
ناصرنژاد مهمترین چالش امروز صنایعدستی را فشار روانی حاکم بر بازار دانست و تصریح کرد: برخلاف تصور رایج، صنایعدستی به دلیل قیمت بالا از سبد خانوار حذف نشده است، بلکه نوعی نگرانی و فشار روانی موجب کاهش خرید شده است. بسیاری از محصولات صنایعدستی در مقایسه با کالاهای مصرفی روزمره قیمت مناسبی دارند، اما ذهنیت عمومی به سمت کاهش خرید این محصولات سوق پیدا کرده است.
صنعتگر صنایعدستی در پایان خواستار اجرای یک پویش ملی برای حمایت از صنایعدستی شد و گفت: ضروری است با همکاری دستگاههای فرهنگی، رسانهها و نهادهای مرتبط، کمپینی برای تشویق مردم به خرید صنایعدستی و حمایت از هنرمندان شکل بگیرد تا این بخش بتواند از شرایط دشوار کنونی عبور کند.
انتهای پیام/
نظر شما