پساجنگ؛ چگونه برای بازگشت مسافران آماده شویم؟

صنعت گردشگری بیش از هر کسب‌وکار دیگری در برابر بحران‌ها و جنگ‌ها آسیب‌پذیر است، اما تاریخ نشان داده که این صنعت، قدرت بازگشت و تاب‌آوری شگفت‌انگیزی هم دارد. وقتی سایه بحران سنگین می‌شود، بدترین استراتژی دست روی دست گذاشتن و انتظار کشیدن است. دوران رکود، بهترین زمان برای بازسازی زیرساخت‌ها و آماده شدن برای موج سنگین سفرها در روزهای پس از طوفان است. برای عبور به سلامت از این روزهای سخت و آمادگی برای آینده، باید استراتژی‌های خود را در چند بُعد کلیدی تغییر دهیم.

رضا غدیرزاده طوسی کاندیدای دریافت دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی گردشگری، پژوهشگر و مدرس در حوزه گردشگری، رئیس کمیسیون بازرسی جامعه حرفه‌ای هتل آپارتمان‌داران خراسان رضوی در یادداشتی نوشت: در گام نخست و در روزهای بحران، حفظ نقدینگی و چابک‌سازی مالی شرط اول بقاست، اصل مطلب این است که هزینه‌های غیرضروری را حذف کنید اما مراقب باشید به بدنه اصلی کسب‌وکارتان آسیب نزنید، به جای تعدیل نیروهای متخصص و باتجربه، به آن‌ها آموزش‌های چندمنظوره بدهید و بگذارید پرسنل در بخش‌های مختلف به یکدیگر کمک کنند؛ ضمن اینکه در این روزها باید هزینه‌های ثابت هتل و اقامتگاه مانند مصرف انرژی و دورریز مواد غذایی را به حداقل برسانید. علاوه بر مدیریت هزینه‌ها، باید هدف‌گذاری در جذب مسافر را نیز متناسب با شرایط تغییر داد.

پس از هر بحرانی، مردم بلافاصله سفرهای طولانی و پرهزینه را شروع نمی‌کنند، بلکه ابتدا به دنبال مقاصد نزدیک، امن و سفرهای کوتاه آخر هفته هستند. بنابراین اقامتگاه‌های بوم‌گردی و کسب‌وکارهای کوچک باید تمرکز خود را روی ساکنان شهرها و استان‌های همجوار بگذارند. طراحی تورهای کوتاه و اقتصادی برای مخاطب بومی، شاید سود کلانی نداشته باشد، اما جریان مالی کوچکی ایجاد می‌کند که برای زنده نگه داشتن کسب‌وکار کافی است. در چنین شرایط سختی، نمی‌توان به تنهایی بار همه مشکلات را به دوش کشید و وقت آن است که اقامتگاه‌های سنتی، راهنمایان تور محلی، رستوران‌دارها و رانندگان با هم یک شبکه محلی متحد تشکیل دهند. جایگزینی رقابت بر سر مسافران اندک با اتحاد و طراحی بسته‌های سفر مشترک و اقتصادی، هم ریسک ورشکستگی را میان همگان تقسیم می‌کند و هم هزینه‌های تبلیغات را به شکل چشمگیری کاهش می‌دهد.

در این میان، هتل‌های بزرگ و تجاری نیز مسیر و استراتژی متفاوتی برای خروج از بحران دارند و باید با انعطاف‌پذیری بیشتری عمل کنند. این هتل‌ها نیازمند قیمت‌گذاری پویا هستند تا با تغییر قیمت‌ها بر اساس تقاضای لحظه‌ای، از خالی ماندن تخت‌هایشان جلوگیری کنند. از آنجا که اولین بخشی که در هتل‌های شهری جان می‌گیرد، سفرهای کاری، جلسات و همایش‌های کوچک است، ارتقای سیستم‌های رزرواسیون آنلاین و آماده‌سازی سالن‌ها برای این رویدادها، کلید بازگشت سریع‌تر آن‌ها به بازار خواهد بود.

در کنار تمام این اقدامات ساختاری، لحن ارتباط با مخاطب نیز باید دستخوش تغییر شود. در اوج بحران و بلافاصله پس از آن، مردم حوصله تبلیغات پرزرق‌وبرق را ندارند؛ پس باید رویکرد بازاریابی همدلانه را در پیش گرفت. تمرکز پیام‌های برند بر مفاهیمی چون آرامش، امنیت، رعایت بهداشت و همدلی به جای اصرار بر فروش مستقیم، باعث می‌شود مسافران در زمان تصمیم‌گیری برای سفر، به شما به چشم یک برند معتبر، درک‌کننده و قابل اعتماد نگاه کنند.

در نهایت باید به خاطر داشت که بحران‌ها همیشگی نیستند، اما می‌توانند کاتالیزوری برای پوست‌اندازی صنعت گردشگری و ارتقای استانداردها باشند. کسب‌وکارهایی که امروز زمان خود را صرف آموزش پرسنل، اصلاح سیستم‌های مالی و شبکه‌سازی می‌کنند، همان‌هایی هستند که فردا، در روزهای پس از طوفان و جنگ، آماده‌ترین‌ها برای پذیرش مسافران بوده و بازار را در دست خواهند گرفت.

انتهای پیام/

کد خبر 1405032502233
دبیر مریم قربانی‌نیا

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha