سیدعباس مصطفوی مشاور وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی به مناسبت روز حراست در یادداشتی نوشت: حراست، اگر به درستی فهم شود، «نظام اندیشه صیانت» است، منظومه‌ای که ماموریت آن پاسداری از سرمایه‌های راهبردی، امنیت روانی سازمان، اعتماد عمومی، کرامت سرمایه انسانی و استمرار ماموریت‌های ملی است.

در جهان امروز، امنیت در حفظ سرمایه‌های هویتی، صیانت از حافظه تاریخی ملت‌ها، حفاظت از سرمایه‌های انسانی، مصون‌سازی زیرساخت‌های دانشی و افزایش تاب‌آوری سازمان‌ها معنا می‌یابد. از همین رو، حراست به نهادی هوشمند، آینده‌نگر، تحلیل‌محور و پیشگیرانه تبدیل شده است؛ نهادی که پیش از وقوع تهدید می‌اندیشد، پیش از بروز آسیب اقدام می‌کند و پیش از شکل‌گیری بحران، مسیر اطمینان را هموار می‌سازد.

در وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی و براساس هدایت‌های راهبردی مقام عالی وزارت مفهوم حراست، ابعادی عمیق‌تر و رسالتی گسترده‌تر پیدا می‌کند؛ زیرا این وزارتخانه، امین بخشی از هویت تاریخی، فرهنگی و تمدنی ایران است. هر اثر تاریخی، هر بنای ارزشمند، هر میراث ناملموس، هر هنر سنتی و هر ظرفیت گردشگری، بخشی از روایت ماندگار ایران است و صیانت از این سرمایه‌ها، تکلیفی ملی و تمدنی است.

تجربه رخدادهای اخیر نیز بار دیگر نشان داد که ملت‌های برخوردار از سرمایه‌های فرهنگی، در سخت‌ترین آزمون‌ها، از پشتوانه‌ای عمیق برای حفظ انسجام، امید و اقتدار ملی برخوردارند. در چنین شرایطی، وظیفه حراست تقویت ظرفیت‌های تاب‌آوری، حفاظت از سرمایه‌های راهبردی، صیانت از سرمایه انسانی و فراهم‌سازی بستر آرامش برای تداوم خدمت‌رسانی به مردم است.

حراست موفق، حراستی نیست که فقط تهدیدها را شناسایی کند، حراست موفق، نهادی است که اعتماد تولید کند، آرامش بیافریند، سرمایه اجتماعی سازمان را افزایش دهد و با اتکا به عقلانیت، قانون‌مداری، اخلاق حرفه‌ای و کرامت انسانی، محیطی امن برای رشد، خلاقیت و مسئولیت‌پذیری فراهم آورد.

امروز بیش از هر زمان دیگری، سازمان‌ها به «هوشمندی حفاظتی» نیاز دارند؛ هوشمندی‌ای که بر پایه دانش، تحلیل، آینده‌پژوهی، فناوری‌های نوین، شناخت مخاطرات نوظهور و تعامل سازنده با سرمایه انسانی شکل می‌گیرد. آینده از آنِ سازمان‌هایی است که امنیت را نه مانع توسعه، بلکه پیش‌نیاز توسعه پایدار بدانند.

حراست، زمانی به بالاترین کارآمدی می‌رسد که میان اقتدار و اخلاق، میان هوشیاری و اعتماد، میان نظارت و کرامت انسانی، توازن برقرار کند. چنین نگاهی، ضامن سلامت اداری، ارتقای بهره‌وری، افزایش سرمایه اجتماعی و استحکام بنیان‌های حکمرانی مطلوب خواهد بود.

حراست امروز باید واجد سه ویژگی بنیادین باشد: فهم عمیق تحولات آینده، شناخت دقیق مخاطرات نوظهور و توانایی تبدیل تهدیدها به فرصت‌های ارتقای حکمرانی. این رویکرد، حراست را به نهادی راهبردی در فرآیند تصمیم‌سازی، مدیریت ریسک و صیانت از منافع ملی ارتقا می‌دهد.

اینجانب در روز حراست، ضمن ادای احترام به تلاش‌های ارزشمند و مسئولانه همکاران حوزه‌های حراست در سراسر کشور، به‌ویژه خانواده بزرگ حراست وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی، بر این باورم که صیانت از میراث ایران، صیانت از هویت ایران و حفاظت از هویت ایران، حفاظت از آینده ایران است.

بی‌تردید در جهانی که رقابت ملت‌ها بیش از هر زمان دیگری بر مدار فرهنگ، هویت، سرمایه اجتماعی و قدرت نرم شکل می‌گیرد، حراست رسالتی تمدنی است؛ رسالتی برای پاسداری از ریشه‌هایی که گذشته را به امروز و امروز را به فردای این سرزمین پیوند می‌زنند.

انتهای پیام/