به گزارش میراث آریا، معصومه مصلی با اشاره به پیشینه طولانی مطالعات باستانشناسی در قلعه الموت اظهار کرد: ثبت جهانی الموت، نه یک رویداد ناگهانی، بلکه نقطه اوج بیش از دو دهه کاوش نظاممند و مستندنگاری دقیق است که با هدایت علمی پژوهشکده باستانشناسی و همکاری نزدیک با پایگاه میراثفرهنگی الموت به سرانجام رسیده است. این موفقیت، نشان میدهد که باستانشناسی نوین در ایران، فراتر از کشف اشیا، به بازخوانی نظامهای مدیریتی، دانشِ مهندسی و پیوندِ انسان با طبیعت بکر میپردازد.
رئیس پژوهشکده باستانشناسی با تأکید بر نقش کلیدی کاوشهای باستانشناسی در شناسایی ارزشهای پنهان این مجموعه افزود: پیش از آغاز کاوشهای باستانشناسی، قلعه الموت در هالهای از ابهام تاریخی فرو رفته بود و بسیاری از ساختارهای آن، تنها به صورت برجستگیهایی قابل تشخیص بود.
اما انجام ۱۶ فصل کاوش تخصصی با رویکرد «حفاظت-محور»، نه تنها هویت معماری دفاعی این دژ را آشکار کرد، بلکه لایههای ناشناختهای از سیستمهای آبرسانی، تراسهای کشاورزی و شبکه ارتباطی هفت قلعه مکمل را نمایان کرد. این دستاوردها، مستنداتی بیبدیل برای اثبات «ارزش شاخص جهانی» این اثر در اختیار ارزیابان یونسکو قرار داد.
رئیس پژوهشکده باستانشناسی، ارزش جهانی الموت را در سه محور بنیادین خلاصه کرد: نخست، گواهی بر یک نظامِ دفاعیِ یکپارچه که در آن مدیریت منابع و ارتباطات دیداری با نبوغی شگفت انگیز طراحی شده؛ دوم، نمونهای کم نظیر از تداومِ سنتِ قلعهسازی در ایران از دورانِ ساسانی تا سدههایِ میانه اسلامی و سوم، پیوند عمیق این استحکامات با جوامعِ محلی و فعالیتهای علمی و فرهنگی، که حضور اندیشمندانی همچون خواجه نصیرالدین طوسی و کتابخانه معروف الموت، گواهی بر آن است.
مصلی، از تمامی باستانشناسان، مرمتگران، کارشناسان حفاظت و مدیران علمی که در این مسیر ۲۵ ساله نقش داشتهاند، به ویژه حمیده چوبک عضو هیئت علمی پژوهشکده باستانشناسی و مدیر توانمند و خستگیناپذیر پایگاه الموت که با تجربه، تخصص، دانش، علاقه...تلاش کردهاند، صمیمانه قدردانی کرد.
او در پایان خاطر نشان کرد: ثبت جهانی الموت، آغازی بر مسئولیت سنگینتر برای صیانت از این میراثِ گرانسنگ است. پژوهشکده باستانشناسی با اتکا به تجربیات این پرونده، عزم خود را برای شناسایی، ثبت و حفاظت از دیگر گنجینههای پنهان تاریخِ این سرزمین، با رویکردی دانش بنیان و فراملی، جزم کرده است.
امید است که این موفقیت ارزنده، بار دیگر جایگاه رفیع دانش باستانشناسی را در صیانت از هویت تمدنی ایران عزیز، به جهانیان اثبات کند.
انتهای پیام/
نظر شما