علی اکبر پاک فعال رسانهای در یادداشتی نوشت: اما واقعیت امر، ظرافتهای عمیقتری را نمایان میسازد؛ جنگ، چه در ابعاد گسترده منطقهای و چه در قالب تهدیدات امنیتی فراگیر، همواره تلاش دارد تا بنیانهای آرامش و ثبات یک ملت را متزلزل کند.
در سوی دیگر، امنیت، نه تنها به معنای فقدان درگیری، بلکه به مثابه ستون فقراتی است که بر تارک آن، امکان زیست، رشد و شکوفایی ملتها استوار میگردد.
این دو، در بسیاری از مواقع، نه تنها جدا از هم نیستند، بلکه چونان دو روی یک سکه، تأثیراتی عمیق و متقابل بر یکدیگر میگذارند.
اما آنچه این معادله پیچیده را به سطحی بالاتر از صرف منازعه و حفاظت میکشاند، ارادهای پولادین برای تداوم زندگی و ارائه خدمات در این روزهای ایران اسلامی است.
در کشوری چون ایران در بحبوحه جنگ، شاهد پدیدهای شگرف هستیم: "پویایی مستمر خدماترسانی". این عبارت، فراتر از یک شعار، بازتابدهنده حقیقت تلاش شبانهروزی خیل عظیمی از مهندسان، کارگران، پزشکان، معلمان، امدادگران و تمامی خدمتگزارانی است که در نقاط مختلف جغرافیایی این پهنه گسترده، وظایف خطیر خود را با جان و دل به انجام میرسانند.
وقتی سخن از جنگ و امنیت به میان میآید، ذهن بسیاری به سمت مرزها، ارتش و نیروهای نظامی معطوف میشود. اما امنیت واقعی، آنگاه معنا مییابد که زیرساختهای حیاتی جامعه، همچون برق، آب، گاز، ارتباطات، بهداشت، حمل و نقل و تأمین کالاهای اساسی، بدون وقفه به دست مردم برسد.
اینجاست که تصویر دو روی یک سکه روشنتر میشود؛ حفظ امنیت، هدفی است که به طور مستقیم در خدمت تضمین تداوم همین خدماترسانی قرار دارد.
چرا که هرگونه اختلال جدی در این خدمات، میتواند بستر نارضایتی، ناامنی و بیثباتی را فراهم آورد.
از این رو، نیروهای امنیتی و نظامی، پاسداران واقعی آسایش و رفاهی هستند که توسط هزاران خدمتگزار در دل جامعه فراهم میآید.
در نقاط دورافتادهترین روستاها گرفته تا شلوغترین کلانشهرها، شاهد تلاشهای بیوقفه برای حفظ و ارتقاء کیفیت خدمات هستیم.
در شرایطی که ممکن است تنشهای منطقهای یا تهدیدات خارجی، سطح آمادگی نیروهای مسلح را به اوج خود برساند، تیمهای تعمیر و نگهداری شبکه برق، در دل تاریکی شب، برای رفع نقص خطوط اقدام میکنند؛ پزشکان در بیمارستانها، با وجود تمامی مشغلهها، جان بیماران را نجات میدهند؛ و کارکنان بخش حمل و نقل، چرخه اقتصاد را با رساندن کالاها و مسافران، فعال نگه میدارند. این پویایی، نشان از یک عزم ملی و مسئولیتپذیری عمیق دارد که امنیت را نه تنها در سنگر دفاع، بلکه در میدان خدمت نیز معنا میبخشد.
بنابراین، جنگ و امنیت، اگرچه ممکن است رو در روی یکدیگر قرار گیرند، اما در واقع، سازوکارهای مختلفی برای حفظ بقا و پیشرفت یک ملت هستند.
امنیت، زمینه را برای خدمت فراهم میآورد و استمرار خدماترسانی، خود بزرگترین عامل تقویتکننده امنیت و عاملی کلیدی در اثبات توانمندی و اقتدار یک نظام است.
این دو روی یک سکه، وقتی با پویایی مستمر خدماترسانی درهم میآمیزند، تصویری از یک ملت مقاوم، مصمم و سرزنده را به نمایش میگذارند که در برابر تمامی چالشها، ایستادگی کرده و چراغ امید را در قلب خانهها روشن نگه میدارد.
این همان حقیقتی است که در روزهای پرالتهاب کنونی، بیش از هر زمان دیگری، شایسته توجه و بازتاب است.
-
انتهای پیام/
نظر شما