به‌گزارش خبرنگار میراث‌آریا، در ادامه تشدید گفتمان‌های خصمانه علیه جمهوری اسلامی ایران، لائورل لومر، روزنامه‌نگار نزدیک به دونالد ترامپ، در اظهاراتی به‌شدت جنجالی، خواستار اجرای یک راهبرد تمام‌عیار مبتنی بر «تخریب زیرساختی» و «فروپاشی اجتماعی» در ایران شد؛ اظهاراتی که به‌طور خاص، میراث‌فرهنگی و مؤلفه‌های هویتی کشور را نیز در فهرست اهداف خود قرار داده است.

وی با طرح ادعاهایی افراطی، تاکید کرده است که برای «به زانو درآوردن ایران»، باید زیرساخت‌های حیاتی از جمله شبکه‌های برق و آب، بانک‌ها و مؤسسات مالی، خطوط انتقال نفت و گاز، مراکز لجستیکی غیرنظامی و حتی مراکز تولیدی کشاورزی هدف حمله قرار گیرند. در این میان، آنچه این اظهارات را به سطحی نگران‌کننده‌تر ارتقا می‌دهد، اشاره صریح به لزوم هدف‌گیری «تمام مراکز میراث‌فرهنگی» از جمله اماکن مذهبی و تاریخی است؛ رویکردی که به‌وضوح با اصول بنیادین حقوق بین‌الملل، کنوانسیون‌های حفاظت از میراث‌فرهنگی و قواعد جنگی در تضاد کامل قرار دارد.

لومر در ادامه، با تبیین راهبردی مبتنی بر فشار حداکثری بر جامعه، تصریح کرده است که باید شرایطی ایجاد شود تا مردم ایران برای دریافت کمک‌های غذایی بشردوستانه از نهادهای بین‌المللی همچون صلیب سرخ، «ناگزیر به استیصال و درخواست» شوند؛ اظهاراتی که از منظر حقوق بشردوستانه بین‌المللی، مصداق آشکار «مجازات جمعی» و بهره‌گیری ابزاری از رنج غیرنظامیان تلقی می‌شود.

این اظهارات همچنین با تاکید بر «بازگرداندن ایران به عصر حجر»، نشان‌دهنده نوعی نگاه تقلیل‌گرایانه و ضدتمدنی است که نه‌تنها توسعه و زیرساخت، بلکه تاریخ، فرهنگ و حافظه جمعی یک ملت را هدف قرار داده است. در این چارچوب، میراث‌فرهنگی ایران—به‌عنوان یکی از کهن‌ترین و غنی‌ترین ذخایر تمدنی جهان—به‌مثابه یک «هدف مشروع» معرفی شده؛ رویکردی که به‌طور بنیادین با هنجارهای جهانی در زمینه صیانت از میراث مشترک بشریت در تعارض است.

در مجموع، این مواضع، تصویری نگران‌کننده از تلاش برای تبدیل «میراث‌فرهنگی» از یک سرمایه جهانی به یک هدف نظامی ارائه می‌دهد؛ رویکردی که نه‌تنها با اصول انسانی و اخلاقی در تضاد است، بلکه تهدیدی جدی برای حافظه تاریخی و هویت تمدنی بشریت به شمار می‌رود.

انتهای پیام/