وحید محمودی فر سرپرست اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان گرمه در یادداشتی نوشت: ذخیره‌گاه اصلی این گل‌های نایاب، با وسعتی حدود ۲۰ هکتار، در دامان کوه خمبی و زیر سایه دکل صداوسیما آرمیده است و پراکندگی آن در کل شهرستان به حدود ۳۰ هکتار می‌رسد. این زیبایی خیره‌کننده، آن‌قدر ارزشمند است که بخشی از این دشت، به‌پاس همین اهمیت، با شماره ۹۲۷ در سال ۱۳۹۸ به فهرست آثار طبیعی کشور پیوست تا میراثی ماندگار برای نسل‌های آینده باشد.

از اواسط فروردین‌ماه که اولین شکوفه‌ها سر از خاک برمی‌آورند تا اوایل اردیبهشت، دشت خمبی غرق در لاله‌های واژگون زرد می‌شود. این گل‌های کمیاب که خاستگاه اصلی‌شان ایران است و ۱۵ گونه متنوع از آن‌ها در کشور شناسایی شده، در رنگ زرد زیبا (که به گونه زرد آن، لاله نرگسی نیز گفته می‌شود) دیده می‌شوند. لاله واژگون، با قامتی ۵۰ تا ۸۰ سانتی‌متری، خود را با دامنه‌های سنگلاخی و صخره‌ای وفق داده و در دل‌سخت‌ترین طبیعت، شکوفا می‌شود.

اما این زیبایی شکننده، همچون هر گنجینه طبیعی دیگر، با تهدیداتی روبروست. لگدمال‌کردن گل‌ها و چیدن بی‌رویه آن‌ها توسط برخی بازدیدکنندگان، اصلی‌ترین چالشی است که این ذخیره‌گاه طبیعی با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند. حفاظت از این میراث گران‌بها، نیازمند فرهنگ‌سازی عمیق و آموزش همگانی است. همچنین، وظیفه منابع طبیعی است تا از حریم این لاله‌های ارزشمند و اراضی ملی در برابر تعرض احتمالی کشاورزان مجاور محافظت کند.

تا کنون، شناساندن و ثبت این پدیده طبیعی، در کنار گشت‌های منظم یگان‌های حفاظت میراث‌فرهنگی و منابع طبیعی، مهم‌ترین اقدامات حفاظتی از این منطقه بوده‌اند. هر ساله، تورهای گردشگری و خانواده‌های بسیاری از استان‌های هم‌جوار چون سمنان، گلستان و خراسان رضوی، خود را به این دشت رؤیایی می‌رسانند. آمار بازدیدکنندگان در سال گذشته به حدود ۲۰۰۰ نفر رسید که نشان از جذابیت روزافزون این منطقه دارد. وجود راهنماهای محلی که با عشق و آگاهی از منطقه، بازدیدکنندگان را همراهی می‌کنند، یکی از الزامات سفر به این دشت اسرارآمیز است تا هم تجربه‌ای بهتر برای گردشگران رقم بخورد و هم حفاظت از لاله‌ها تسهیل شود.

دشت خمبی، با لاله‌های واژگون زردش، قصه‌ای کهن از طبیعت ایران را روایت می‌کند؛ قصه‌ای از زیبایی، ندرت و اهمیت حفاظت. سفری به این دشت، نه‌تنها دیدگان را به تماشای شکوه بهار می‌نشاند، بلکه قلبی را به تأمل در ارزش‌های میراث طبیعی این سرزمین و لزوم پاسداری از آن، فرامی‌خواند.

انتهای پیام/