به گزارش خبرنگار میراث‌آریا، در مراسم  یادبود چهلمین روز درگذشت «اصغر دادبه»، مدیر فقید بخش ادبیات و عضو شورای عالی علمی مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی که با دبیری، «علی میرانصاری»، معاون بخش ادبیات مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، همراه بود، «کاظم موسوی بجنوردی»، رئیس مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، «سیدفتح‌الله مجتبائی»، مشاور عالی بخش ادیان و عرفان و عضو شورای عالی علمی مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی «سیدعباس صالحی»، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، «نصرالله پورجوادی»، مدیر بخش فلسفه و عضو شورای عالی علمی مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، «سیروس شمیسا»، استاد ادبیات دانشگاه علامه طباطبایی و «پریسا سنجابی»، دستیار بخش ادبیات مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی از اخلاق، اندیشه و آثار این استاد گرانمایه و بی بدیل سخن گفتند.

مژگان اسماعیلی عضو هیئت علمی پژوهشکده زبان شناسی، کتیبه ها و متون در حاشیه این مراسم از زندگینامه، آثار و جایگاه ویژه این اندیشمند در پیوند فلسفه، ادب فارسی و فرهنگ ایرانی سخن گفت.

اصغر دادبه متولد ۱۸ اسفند ۱۳۲۵ در یزد، فارغ التحصیل رشته فلسفه و حکمت اسلامی از دانشگاه تهران؛ عمر گرانبهای خود را در حوزه فلسفه و ادبیات گذراند و آثاری بسیار ارزشمند در حوزه فلسفه و ادبیات، فلسفه در ادبیات، دانشنامه ادب فارسی، کلیات فلسفه، فرهنگ اصطلاحات کلامی، حافظ (زندگی و اندیشه)، سعدی پژوهی، سرود آرزوها  و ... را به یادگار گذاشت.

او از چهره‌های برجسته‌ حوزه‌ فلسفه‌ اسلامی، عرفان ایرانی و نقد ادبی در دوران معاصر است. آثار علمی و پژوهشی وی در پیوند میان فلسفه، ادب فارسی و فرهنگ ایرانی جایگاه ویژه‌ای دارد.

اصغر دادبه از جمله اندیشمندانی است که بر تداوم و بومی‌بودن جریان فلسفه در ایران تأکید می‌کند.

به باور او، فلسفه‌ اسلامی در ایران ادامه‌ طبیعی حکمت ایرانی است. دادبه پیوندی ژرف میان فلسفه و شعر فارسی می‌بیند و معتقد است که خرد ایرانی، در قالب زیبایی و کلام شاعرانه، تجلی یافته است؛ از این رو شعر فارسی در نظر او نه صرفاً هنری زیباشناسانه، بلکه جلوه‌ای از حکمت و تفکر فلسفی است.

اصغر دادبه را می‌توان یکی از چهره‌های اثرگذار در حوزه‌ فلسفه و فرهنگ معاصر ایران دانست اندیشمندی که با تلفیق فلسفه، ادب و عرفان، افق تازه‌ای در فهم فلسفه‌ ایرانی و شعر فارسی گشوده است. آثار او در پی تبیین پیوند خرد، زیبایی و معنویت در تمدن ایرانی است و از این رو میراث علمی‌اش در مطالعات فرهنگ ایران جایگاه ماندگار دارد.

انتهای پیام/