یاور عبیری با بیان این که در جهان امروز، گردشگری روستایی و بومگردی به یکی از مؤثرترین ابزارهای توسعه پایدار تبدیل شده است، اظهار کرد: ابزاری که همزمان میتواند به حفظ فرهنگ بومی، تقویت اقتصاد محلی، ایجاد اشتغال و جلوگیری از مهاجرت از روستاها کمک کند. بسیاری از کشورها اکنون بومگردی را نه یک فعالیت حاشیهای، بلکه یک راهبرد ملی برای توسعه متوازن سرزمین خود میدانند.
رئیس جامعه انجمنهای بومگردی ایران تصریح کرد: در همین چارچوب، تأکید وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی بر شعار «هر روستا یک بومگردی» را میتوان به عنوان یک رویکرد آیندهنگر در توسعه گردشگری پایدار ایران ارزیابی کرد؛ رویکردی که ظرفیت تبدیل شدن به یک الگوی قابل ارائه در سطح بینالمللی را دارد.
او افزود: این نگاه، بومگردی را از سطح یک کسبوکار محدود به یک «زنجیره توسعه روستایی» ارتقا میدهد؛ زنجیرهای که در آن اقامتگاههای بومگردی نقطه اتصال گردشگر با جامعه محلی، فرهنگ، محیطزیست و اقتصاد بومی هستند. در چنین مدلی، هر روستا میتواند به یک مقصد گردشگری مستقل تبدیل شود که هویت خود را حفظ کرده و در عین حال در شبکه گردشگری ملی و جهانی حضور فعال دارد.
به گفته عبیری؛ بومگردی در این تعریف صرفاً محل اقامت نیست، بلکه یک تجربه کامل فرهنگی است. گردشگر در این فضا با سبک زندگی مردم محلی، معماری بومی، غذاهای سنتی، صنایعدستی، موسیقی محلی و روایتهای تاریخی منطقه مواجه میشود. همین تجربه مستقیم، ارزش افزودهای ایجاد میکند که در گردشگری مدرن بسیار مورد توجه است.
او تصریح کرد: اجرای شعار «هر روستا یک بومگردی» در صورت تقویت زیرساختها، آموزش جوامع محلی و ارزیابی خدمات، میتواند ایران را به یکی از پیشگامان گردشگری روستایی در منطقه و حتی در سطح جهانی تبدیل کند. مزیت ایران در این مسیر، تنوع کمنظیر فرهنگی، اقلیمی و زیستی است که کمتر کشوری از آن برخوردار است.
عبیری ادامه داد: از نگاه جامعه حرفهای بومگردی ایران، این رویکرد تنها یک سیاست توسعهای نیست، بلکه یک مدل جامع برای توانمندسازی جوامع محلی محسوب میشود. مدلی که در آن روستاها به جای خروج سرمایه انسانی، به مرکز تولید ارزش اقتصادی و فرهنگی تبدیل میشوند.
رئیس جامعه انجمنهای حرفهای اقامتگاههای بومگردی ایران با بیان این که در سطح بینالمللی، تجربه کشورهایی که در گردشگری پایدار موفق بودهاند، گفت: این مهم، نشان میدهد که پیوند میان سیاستهای ملی، مشارکت جوامع محلی و حضور بخش خصوصی، عامل اصلی موفقیت بوده است. ایران نیز با اتکا به ظرفیتهای موجود و چنین رویکردی میتواند جایگاه خود را در نقشه گردشگری جهانی ارتقا دهد.
او در پایان خاطرنشان کرد: در نهایت، بومگردی در ایران نه یک جریان مقطعی، بلکه بخشی از آینده توسعه کشور است. تأکید بر مدل «هر روستا یک بومگردی» میتواند به عنوان یک ایده راهبردی در سطح منطقهای و بینالمللی مطرح شود؛ ایدهای که همزمان اقتصاد، فرهنگ و هویت را در یک مسیر مشترک قرار میدهد و تصویری زنده و انسانی از ایران ارائه میکند.
انتهای پیام/
نظر شما