به گزارش میراث آریا، در این نشست که چهارشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۵ برگزار شد، تأکید شد که گردشگری مفهومی فراتر از سفر، اقامت یا بازدید از جاذبه‌هاست؛ بلکه فرآیندی است که از همکاری زنجیره‌ای میان تمامی بازیگران، از سیاست‌گذاران گرفته تا شهروندان عادی، شکل می‌گیرد. در این راستا، ارزش نهایی در صنعت گردشگری، نه یک کالای فیزیکی، بلکه «تجربه یکپارچه و خاطره‌انگیز گردشگر» تعریف شد.

کارگاه با بررسی تطبیقی نظریه «زنجیره ارزش پورتر» در صنعت گردشگری ادامه یافت. بر این اساس، برخلاف صنایع تولیدی، هیچ سازمان یا نهادی در گردشگری قادر به خلق ارزش کامل به تنهایی نیست. موفقیت هر مقصد، در گرو هماهنگی دقیق میان حلقه‌های مختلف از جمله: ایجاد انگیزه، برنامه‌ریزی، رزرو، حمل‌ونقل، اقامت، تعامل با جوامع محلی و ارزیابی پس از سفر است.

در بخش تحلیل وضعیت داخلی، کارگاه به بررسی گلوگاه‌های اصلی گردشگری ایران پرداخت. با وجود تنوع بی‌نظیر جاذبه‌های طبیعی و فرهنگی، چالش‌هایی نظیر عدم هماهنگی نهادی، ضعف در برندسازی مقاصد، مشارکت محدود جوامعات محلی و نبود نظام پایش رضایت، از موانع اصلی پیشرفت ذکر شد. متخصصان حاضر بر لزوم گذار از نگاه «جاذبه‌محور» به نگاه «ارزش‌محور» تأکید کردند.

با بررسی مطالعات موردی (از اصفهان و قشم تا اسپانیا و اسلوونی)، مشخص شد که مدیریت یکپارچه و کیفیت خدمات، کلید موفقیت در کنار جاذبه‌های طبیعی است. در نهایت، با نگاه به آینده، گردشگری نسل جدید، متأثر از حکمرانی شبکه‌ای، هوش مصنوعی و توسعه پایدار توصیف شد؛ جایی که رقابت نه میان کشورها، بلکه میان «زنجیره‌های ارزش مقاصد» خواهد بود.

انتهای پیام/