به گزارش میراث آریا، خیرالنساء امیری بیان کرد: در فاصله حدود ۵ کیلومتری شرق چابهار، در روستای رمین، درختی پهناور، کهن‌سال و منحصربه‌فرد وجود دارد که در میان مردم منطقه به نام «درخت مَکُرزن» یا «انجیر معابد» شناخته می‌شود.

رئیس اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان‌چابهار افزود: این درخت از نظر ظاهری و شیوه رشد، یکی از نمونه‌های کم‌نظیر درختان در جنوب شرق کشور به شمار می‌رود و سال‌هاست که به‌عنوان یکی از نمادهای طبیعی منطقه رمین شناخته می‌شود.

امیری ادامه داد: گاهی به‌اشتباه، برخی افراد نام «مکر زن» را به معنای حیله‌گری زنان برداشت می‌کنند، درحالی‌که این برداشت کاملاً نادرست است و ریشه این نام‌گذاری به نوع رشد خاص درخت بازمی‌گردد.

او تصریح کرد: «مکرزن» به این معناست که شاخه‌ها و ساقه‌های درخت پس از رشد و رسیدن به سطح زمین، دوباره به داخل خاک نفوذ می‌کنند و پس از استقرار، از همان نقطه ساقه یا تنه‌ای جدید رشد می‌کند.

رئیس اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان‌ چابهار اظهار کرد: در واقع ساقه‌های این درخت، خود را به‌جای ریشه تصور می‌کنند و دوباره از همان بخش، ریشه‌زایی انجام می‌شود که در نهایت به شکل‌گیری یک درخت جدید در کنار درخت اصلی منجر می‌شود.

او با اشاره به قدمت این اثر طبیعی گفت: بر اساس بررسی‌های انجام‌ شده، قدمت درخت انجیر معابد روستای رمین بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ سال تخمین زده می‌شود و همین موضوع بر ارزش تاریخی و طبیعی آن افزوده است.

امیری خاطرنشان کرد: این درخت برای مردم بومی منطقه جایگاه ویژه‌ای دارد و از دیرباز به‌عنوان درختی مقدس مورداحترام اهالی بوده است. این درخت بومی منطقه نبوده و درگذشته، نهال آن از کشور هندوستان و توسط بازرگانانی که در مسیرهای تجاری دریایی به این منطقه تردد داشتند، وارد چابهار شده است.

رئیس اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان‌چابهار در پایان با اشاره به نقش اقتصادی این جاذبه طبیعی گفت: در کنار این درخت که خود یک جاذبه گردشگری مهم محسوب می‌شود، بازارچه‌ای محلی طراحی شده است که در آن محصولات صنایع‌دستی منطقه به گردشگران عرضه می‌شود و این موضوع به منبع درآمدی پایدار برای روستاییان رمین تبدیل شده است.

انتهای پیام/