محمدمهدی پارسایی، معاون هماهنگی امور گردشگری و زیارت استانداری فارس در یادداشتی نوشت: پانزدهم اردیبهشت‌ماه، فراتر از یک نام در تقویم رسمی، میعادگاه بازخوانی هویتی است که مرزهای جغرافیایی را درنوردیده است. وقتی از «روز شیراز» سخن می‌گوییم، در حقیقت از شهری حرف می‌زنیم که قرن‌هاست بار سنگین نمایندگی تمدن ایرانی را در آن‌ سوی مرزها به دوش می‌کشد؛ اما آنچه امسال باید به آن توجهی ویژه داشت، جایگاه شیراز در شبکه جهانی «شهرهای خواهرخوانده» و نقش این پیوندها در «دیپلماسی فرهنگی» ایران است.

شیراز تنها یک شهر در جغرافیای پارس نیست؛ شیراز یک «زبان مشترک جهانی» است. نگاهی به فهرست شهرهای خواهرخوانده این شهر، از «وایمار» آلمان و «پچ» مجارستان گرفته تا «دوشنبه» تاجیکستان، «آگرا» در هند و «نانجینگ» چین، نشان می‌دهد که جهان، شیراز را با چه معیارهایی به رسمیت می‌شناسد. این پیوندها، صرفا قراردادهایی تشریفاتی بر روی کاغذ نیستند؛ بلکه ریشه در «خویشاوندی‌های روحی» دارند.

وقتی شیراز با شهر «وایمار» آلمان پیمان خواهرخواندگی می‌بندد، انگار روح حافظ در کالبد گوته حلول می‌کند. این پیوند، بزرگراهی فرهنگی است که شرق غزل‌سرا را به غرب اندیشمند متصل می‌کند. در اینجا، معیار خواهرخواندگی «ادبیات» است؛ زبانی که هیچ تحریم و مرز سیاسی نمی‌تواند آن را خاموش کند.

انتهای پیام/