به‌گزارش خبرنگار میراث آریا، آیت‌الله حسین مظفری، نماینده ولی‌فقیه در استان و امام جمعه قزوین روز یکشنبه ۴ مرداد ۱۴۰۵ در جلسه‌ای که به‌مناسبت ثبت جهانی قلعه‌های الموت با حضور جمعی از مسئولان ملی و استانی در سالن جلسات شهید ستاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین برگزار شد، اظهار کرد: این موفقیت بزرگ را به ملت ایران اسلامی، مقام معظم رهبری، مردم استان قزوین و به‌ویژه مردم شریف الموت تبریک عرض می‌کنم و از تمامی دست‌اندرکارانی که طی سال‌ها برای تحقق این افتخار جهانی تلاش کردند، به‌ویژه دولت مستقر، استاندار، معاونان و همکاران استانی تشکر می‌کنم.

امام جمعه قزوین ادامه داد: قلعه الموت بیش از ۱۲۰۰ سال قدمت دارد؛ آن‌چنان که در منابع کهنی چون کتاب جیل و دیلم آمده است، بنای این قلعه به سال ۲۴۶ هجری قمری بر می‌گردد که به دست برخی از ملوک دیلم بنا شده است. حسن صباح در سال ۴۸۳، یعنی حدود ۲۳۰ سال بعد، در این قلعه مستقر شد و با بازسازی و مرمت آن، به‌ویژه انتقال آب از قله‌های مشرف به درون قلعه، موجب احیا و رونق چشمگیر آن گردید.

نماینده ولی فقیه در استان با بیان اینکه قلعه الموت حدود ۱۷۰ سال محل حکومت اسماعیلیان بود، تصریح کرد: قلعه الموت در سال ۶۵۴ توسط هلاکوخان مغول تسخیر می‌شود البته وجود دانشمند بزرگی چون خواجه نصیرالدین طوسی در این قلعه سبب شد فتح آن بدون خونریزی رقم بخورد و این دانشمند فرهیخته و بزرگ به‌تدریج بر فرمانروایان مغول تأثیر گذاشت و فرهنگ ایرانی-اسلامی، قوم وحشی مغول را در خود هضم کرد که این خود نشان‌دهنده عظمت تمدن ایرانی و اسلامی ما دارد.

آیت‌الله مظفری با اشاره به ریشه نام الموت گفت: در اصل “آل عموت” به معنای آشیانه عقاب بوده که به تدریج به صورت “الموت” تلفظ شده است. 

او یادآورد شد: استان قزوین سابقه ۸ تا ۹ هزار ساله تمدنی دارد و بر اساس گفته‌های کاوشگران قدمت برخی بنا ها در قزوین به ۹ هزار سال می‌رسد.

آیت‌الله مظفری افزود: همانطور که وزیر محترم میراث فرهنگی نیز در تماس تلفنی فرمودند، این موفقیت، یک فرصت ارزشمندی را در اختیار ما قرار می‌دهد تا بتوانیم فرهنگ ایرانی و اسلامی خودمان را به گردشگران مختلف معرفی کنیم.

نماینده ولی‌فقیه در استان قزوین با اشاره به ده‌ها نوع صنایع دستی ثبت‌شده از الموت و قزوین، آن‌ها را در ۱۶ گروه کلی تقسیم‌بندی کرد و افزود: این گروه‌ها شامل نساجی سنتی، بافت‌های داری و غیرداری، پوشاک سنتی، چاپ‌های سنتی، کاشی، سفال و سرامیک، صنایع دستی چرمی، هنرهای وابسته به معماری، صنایع دستی فلزی، صنایع دستی چوبی و حصیری، صنایع سنگی، صنایع دستی کاغذی، طراحی و نقاشی سنتی، رودوزی‌های سنتی، آبگینه و شیشه، سازهای سنتی و پیشه‌های وابسته می‌شود.

او در پایان تأکید کرد: امیدواریم با همت مسئولان، در سال‌های آینده بناهای شاخص دیگری همچون مسجد جامع و مسجدالنبی قزوین نیز در فهرست آثار جهانی به ثبت برسند و بر افتخارات ایران عزیز افزوده شود.

انتهای پیام/