بهروز وجدانی، چهره ماندگار میراثفرهنگی، در گفتوگو با خبرنگار میراثآریا در واکنش به آسیبها و تهدیدهای متوجه بناها و محوطههای تاریخی در جریان حملات اخیر رژیم صهیونیستی، با اشاره به الزامات حقوق بینالملل فرهنگی اظهار کرد: بر اساس کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه که برای حفاظت از اموال فرهنگی در زمان جنگ به تصویب رسیده و بسیاری از کشورهای جهان نیز به آن پیوستهاند، دولتها موظفاند در شرایط مخاصمه نظامی از تخریب آثار تاریخی و فرهنگی یکدیگر خودداری کنند.
او افزود: ایران نیز از جمله کشورهایی است که به این کنوانسیون پیوسته و به تعهدات آن پایبند بوده است، اما متأسفانه در شرایط کنونی شاهد آن هستیم که ایالات متحده و رژیم صهیونیستی در عمل به این تعهدات بینالمللی بیاعتنا بوده و اصول شناختهشده حفاظت از میراثفرهنگی را نقض میکنند.
وجدانی با یادآوری تجربههای گذشته در حوزه حفاظت از میراثفرهنگی در زمان جنگ ادامه داد: در دورهای که کشور با شرایط جنگی مواجه بود، بزرگان و خادمان میراثفرهنگی ـ که بسیاری از آنان از چهرههای ماندگار این حوزه هستند ـ بیانیهای خطاب به یونسکو صادر کردند و از این سازمان خواستند موضوع حفاظت از آثار تاریخی ایران را به سازمان ملل متحد منتقل کند تا در صورت بروز جنگ، این میراث از تعرض مصون بماند.
او با تاکید بر اینکه مسئولیت اصلی در چنین شرایطی متوجه دولتهای متخاصم است، گفت: در شرایط جنگی، فارغ از اینکه یونسکو چه موضعی اتخاذ کند، خطاب اصلی ما به کشورهایی است که درگیر مخاصمه هستند؛ چرا که آنها باید به قواعد پذیرفتهشده بینالمللی پایبند باشند و از تخریب میراث تاریخی و فرهنگی پرهیز کنند.
این پژوهشگر حوزه فرهنگ و میراث با اشاره به نمونههای مشابه در جهان تصریح کرد: تجربههای تلخ تخریب میراثفرهنگی در دهههای اخیر نشان میدهد که گاه گروهها یا دولتها به این تعهدات بیاعتنا بودهاند؛ از تخریب تندیسهای بودای بامیان در افغانستان توسط طالبان گرفته تا آسیبهای گستردهای که در جریان جنگها به شهرهای تاریخی منطقه از جمله حلب وارد شد. در بسیاری از این موارد، سازمانهای بینالمللی نیز نتوانستند بهموقع از وقوع این خسارتها جلوگیری کنند.
وجدانی در ادامه با اشاره به جایگاه استثنایی شهرهای تاریخی ایران اظهار کرد: شهرهایی مانند اصفهان بهعنوان نمادهای تمدنی ایران و بخشی از میراث بشری شناخته میشوند. بسیاری از بناهای تاریخی این شهر در زمره میراث جهانی یا واجد ارزشهای جهانی برجسته هستند و بر همین اساس، همه کشورها موظفاند حتی در شرایط مخاصمه نظامی نیز از تعرض به چنین آثاری خودداری کنند.
او افزود: حفظ این میراث یک ضرورت جهانی است؛ چرا که این آثار متعلق به تاریخ و تمدن بشریتاند و آسیب به آنها در واقع ضربهای به حافظه تاریخی انسان محسوب میشود.
چهره ماندگار میراثفرهنگی در پایان با اشاره به ضرورت واکنش جامعه علمی و فرهنگی کشور تاکید کرد: در شرایط فعلی، یکی از اقداماتی که میتوان در سطح ملی انجام داد، تدوین و امضای قطعنامهای از سوی چهرههای ماندگار میراثفرهنگی ایران در چارچوب کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه است تا این اقدام بهعنوان صدای مشترک جامعه علمی و فرهنگی کشور در محکومیت این جنایت علیه میراث بشریت به جامعه جهانی اعلام شود.
انتهای پیام/
نظر شما