به گزارش خبرنگار میراث آریا، فرناز فرهیمقدم با تاکید بر اهمیت وجود این کاروانسرا در شهرستان راور در حوزه پیشینه تاریخی و فرهنگی این شهرستان بیان کرد: بنایی که از آن به عنوان یک اثر تاریخی نام میبریم به فاصله حدود ۳۶ کیلومتری شمال شهر راور در مسیرجاده خراسان (حدود ۵۰۰ متری غرب جاده آسفالته) قرارگرفته، کاروانسرای چاهکوران دردهانهای واقع شده که دور تادورآن را رشته تپههای مرتفع در برگرفته و یک رود فصلی از فاصله حدود ۵۰ متری شمال آن عبور میکند، کاروانسرای مذکورکه تقریبا درمصب این خشک رود قراردارد بر روی پشتهای شنی واقع شده تا از هجوم اتفاقی سیل بارانهای فصلی درامان باشد.
سرپرست معاون میراثفرهنگی کرمان با اشاره به اینکه کاروانسرای چاهکوران چون نگینی جهانی بر دامن میراثفرهنگی شهر راور میدرخشد، اظهار کرد: مصالح بنا آجرچهارگوش و ملات خاک آهک است، پلان بنا چهارگوش مربع و در زمره کاروانسراهای چهار ایوانی قرار دارد، دارای یک حیاط مرکزی که دور تا دور آنرا حجرههایی در برگرفته که روبه سمت حیاط باز است، سراسر جبهه شرقی و غربی یعنی پشت حجرههای محل اقامت اهل کاروان اصطبلهای مخصوص نگهداری چهارپایان قراردارد.
او در ادامه بیان کرد: طرفین دالان ورودی نیز دارای فضاهایی برای اقامت کاروانسرادار وجود دارد، ایوان مقابل ورودی نیز باستونهای کوتاه بصورت طاق نماهایی باز درآمده و بر روی سر در ورودی کاروانسرا یک گنبد مدور بر روی چهارستون آجری قرار دارد، حدفاصل ستونهای باریکتر بصورت طاق نماهای باز است (هر جبهه ۳طاق نما) و راه دسترسی به بام بنا از دو گوشه جنوبشرقی و جنوبغربی هر حیاط و با صعود یک پلکان آجری بوده، بام کاروانسرا با آجرهای چهارگوش فرش شده و در حال حاضر تقریبا سالم است.
فرهیمقدم در پایان خاطرنشان کرد: کاروانسرای چاهکوران نمونهای خاص و منحصر بفرد از کاروانسراهای دوره قاجاراست که از الگوی رایج اقامت که شامل حجرههای گرداگرد میانسرا برای اسکان مسافران بوده پیروی نکرده است، در واقع در معماری این کاروانسرا تنها در یک ضلع میانسرا تعداد محدودی حجره جهت اقامت کاروانیان در نظر گرفته شده و درسایر اضلاع میانسرا تعدادی ایوانچه برای استراحت مسافران فراهم شده، این کاروانسرا در سال ۱۴۰۲ در فهرست میراث جهانی یونسکو در قالب پرونده کاروانسراهای ایرانی به ثبت رسیده است.
انتهای پیام/
نظر شما